Slecht nieuws doet het beter dan goed nieuws, dus zijn er allerlei klimaatrampscenario’s in omloop. Dat in wetenschappelijke kringen al in 2017 bekend was dat de meest extreme klimaatscenario’s niet realistisch zijn was te goed nieuws. Dat goede nieuws wordt thans bevestigd. Helaas wordt het heugelijke feit dat lucht en water schoner zijn dan 50 jaar terug nog overstemd door nieuws vol met doemdenkerij.
Ook de ontdekking dat de Nederlandse natuur er in een jaar tijd duizend soorten heeft bijgekregen wordt stelselmatig weggeredeneerd. Dit in tegenstelling tot het in de media opvoeren van metingen, die door steeds verfijndere meetinstrumenten steeds meer vuile natuur laten zien en dat het mis is met onze flora en fauna. Schadelijke stoffen die al wie weet hoelang in de natuur (natuurlijk?) voorkomen worden ineens ontdekt en tot vergif bestempeld. Paracelsus zei evenwel al: “Alles is gif en niets is gif, de dosis bepaalt hoe giftig een stof is.”
Ondertussen zijn er zichtbare problemen die duidelijk aan menselijk handelen kunnen worden toegeschreven. Aangemoedigd door ‘zichtbare’ oorlogen in Oekraïne en het Midden- Oosten en een beursgenoteerd fossiele brandstoffen tekort, maken oliemiljardairs en grote beleggers exorbitante grote winsten waarvan een deel ook in megalomane salarissen wordt uitgekeerd. Gigantische kapitaalstromen worden door enkelingen -met een groot lobbynetwerk- aangestuurd en bepalen in hoeverre traditionele olie- en gasbedrijven worden gefinancierd of dat er juist wordt ingezet op een versnelde energietransitie. Dat ook de schatkisten -zoals het onze- via allerlei kunstige belastingmaatregelen een graantje meepikken is mooi meegenomen.
Voor de warmteopwekking wordt voor ons de hybride warmtepomp als deugd genoemd. Vergeten wordt gemakshalve dat de beschikbaarheid van elektriciteit en gas, incluis de gebruikerskosten, een loterij is geworden. Ook het ontplooien van warmtenetten heeft in theorie een grote bestuurlijke supportersschare. De praktijk is weerbarstig en laat een ander -milieuonvriendelijk- beeld zien. Bij ons bijvoorbeeld staat de gasvrij operatie, met (nu nog) als welhaast enig alternatief de door houtige biomassa en gas aangedreven stadsverwarming, centraal. Terwijl een mogelijk goedkoper alternatief (warmtepomp) op slot gaat vanwege een overbelast stroomnet.
Daadkracht wordt ons getoond door het achter de vergadertafel regels en wetten uit te werken kosten, waarmee men er nog wel eens achter komt dat ze elkaar tegenwerken en zo stilstand veroorzaken. Het aantal rijksambtenaren is niet voor niets sinds 2021 met 30.000 toegenomen. Met het hoofd in de wolken kan zo door bestuurders net worden gedaan of er visie word getoond. Kwade tongen, die altijd feestjes verpesten, beweren dat het uiteindelijke een sluwe verkapte belastingverhoging is, maar dat gelooft toch niemand?
Ware er voldoende elektriciteit beschikbaar dan zou er een evenwichtige ontwikkeling zijn. Hoge en lage temperatuur-warmtepompen, kunnen dan succesvol concurreren met warmtenetten. Zonnepanelen worden dan niet afgeschakeld als het net volstroomt met stroom. Zelfs de zoektocht naar aardwarmte, die bepaalde warmtenetten een beter milieubeeld kunnen geven, heeft nu te leiden onder een te krap stroomnet.
Elektriciteit als energiebron is de oplossing
Ongetwijfeld zal de opwekking en de tijdige beschikbaarheid van elektriciteit in de toekomst de oplossing zijn die ons van energie zal voorzien. Maar dat is toekomst en niet nu. Er is nu op gezette tijden al zoveel echte groene elektriciteit beschikbaar dat ons stroomnet het niet meer aankan. Maar vrij naar Shakespeare: ‘stroom teveel of te weinig, maar nooit als je het nodig hebt.’
Om nu de dalen in de vraag naar elektriciteit op te vangen houden we hypermoderne kolencentrales, tegen hoge stilstand kosten, achter de hand. Een beter alternatief wordt schoorvoetend en op papier genoemd en moet ergens in de toekomst uitmonden in de bouw van twee kerncentrales.
Elk volk kiest momenteel tegen hoge kosten al experimenterend een andere koers om in de toekomst uiteindelijk op hetzelfde uit te komen. De domme Duitsers hebben kernenergie in de ban gedaan en omarmen aardgas en het smerige bruinkool en willen daar nu weer vanaf door nog meer aardgas te gaan gebruiken. Wie in Duitsland rondkijkt ziet welhaast op elke heuveltop een windmolen staan die herhaaldelijk moeten worden afgezet vanwege het vollopen van het te krappe stroomnet.
De Fransen, Engelsen en de Zweden gaan voluit over investeringen in groene en schone kernenergie. Wat hun betreft heeft kernenergie zelfs een groen keurmerk. Hetgeen de Duitsers op hun beurt verfoeien en juist gaan voor een groen keurmerk op aardgas.
Ondertussen gaan we er in Nederland duurzaam lustig op los met het maken van regels, wetten en belastingkronkels om het energiegebruik op papier een groene draai te geven. Ter opwekking van elektriciteit wordt ook, steeds moeizamer, ingezet op het plaatsen van windmolens, zonneparken en helaas het stoken van zwaar vervuilende biomassa. Die laatste methode zal -hoop ik- met het stijgen van het menselijk verstand snel tot het verleden behoren. Ja, ook de menselijke geest evolueert. Dat bewijst het onlangs ingrijpend bijstellen van het klimaat rampscenario.
Terzijde: steeds weer schieten me de woorden van kernenergie professor Jaap Kistemaker (1917-2010) te binnen. Die stelde als naar zijn menig werd gevraagd, maar ook ongevraagd: ‘Kernenergie, daar komt het uiteindelijk toch van, wat anderen ook beweren.’
Dit met een knipoog naar wat Cato de Oudere (234-149 v.Chr) gezegd zou hebben. Die zei iets dergelijks: ‘Overigens ben ik van mening dat Carthago vernietigd moet worden’. Een uitspraak waarmee hij stelselmatig zijn tussenkomsten in de Romeinse Senaat zou hebben afgesloten, tot het vernietigen ook gebeurde.
