Enquêtemethode  Meander levert betrouwbare voorspelling gemeenteraadsverkiezing Purmerend

Deze week geen interview met een bekende Purmerender, volgende week weer.

🔊 Lees voor
Vaste columnist Meander laat zijn licht schijnen over de komende gemeenteraadsverkiezingen.
‘Per ongeluk of misschien tot mijn geluk las ik (Meander) al surfend op internet ergens iets over een mogelijke verkiezingsuitslag in Purmerend.’

Het zou gaan om de mogelijke zetelverdeling bij de verkiezingen voor de gemeenteraad in 2026.
Mijn interesse was gewekt.
Al lezend kwam ik ook het bericht tegen dat serieuze media in Purmerend het beste raadslid willen kiezen. Zelfs naar het best leesbare verkiezingsprogramma wordt door welingelichte kringen gezocht.

Je kunt door de verkiezingen geïnspireerde onderzoeken serieus nemen maar ook met een kwinkslag, dat gebeurt helaas zelden.
De meeste onderzoeken zijn in de regel steevast speculatief en daardoor weinig humorvol en met de nodige te nemen korreltjes zout te nemen. Dat moet anders kunnen.
Net zoals de beraadslagingen in raads- en commissie vergaderingen zou een prijs voor de meest humorvolle bijdrage niet misstaan.

Met dit in gedachten begaf ik me als onafhankelijke onderzoeker op pad.

Met een invullijst toog ik al enquêterend langs de deuren. Zij die de deur open deden vroeg ik: ‘kent u Stadspartij-Beemster Polder Partij?’
Als ik als antwoord kreeg dat ze de Stadspartij-BPP niet kennen dan noteerde ik: dee niet open. Dat noteerde ik natuurlijk ook als daadwerkelijk niet werd opengedaan.
Deze manier van een statistiek vullen heb ik afgekeken van een enquête die de Tegenpartij van Jacobse en Van Es deden, maar dit terzijde.

Kreeg ik als antwoord “ja” ik ken deze partij, dan vroeg ik door met de vraag:  ‘stemt u straks op deze partij?’
Tot mijn niet geringe verbazing kreeg ik in 80% van de geopende deuren  mensen te spreken die de Stadspartij-BPP kennen en het heugelijke enig juiste antwoord: “JA” ik ga op ze stemmen.

Aan mijn buren vroeg ik ook wie ze het beste in de raad vonden optreden. Spontaan werd veelvuldig de naam van Mario Hegger genoemd. Empathisch, komt afspraken na, helder taalgebruik, uitstekend debater. Gaat problemen niet uit de weg maar zoekt naar oplossingen.
Die herkenning was meer gebaseerd op gezichtsherkenning door een lang dienstverband vermoed ik.
Teleurstelling was er als ik vertelde dat hij dit keer op plaats 49 van de kandidatenlijst staat.
Een enkele buur noemde ook Coen Lageveen, Barbara Jonk of Nico de Lange, maar dat was het dan ook wel.

De diverse lokale verkiezingsprogramma’s bleken niemand te boeien. Als het meest gehoorde argumenten hiervoor noteerde ik: rituele  geschriften, geen daden maar woorden, wie leest die nou? Met als uitsmijter: zulke programma’s worden gemaakt voor de verkiezingen en daarna ingeruild voor de realiteit en de waan van de dag.
Mijn onderzoek leverde dan ook geen favoriet op waar het de diverse verkiezingsprogramma’s betrof.
Chauvinistisch vind ik die van Stadspartij-BPP het beste, maar niemand die mij wat vraagt.

Na al die van deur-tot-deur inspanningen, stelde ik het rapport van mijn bevindingen op.
Trots liet ik het rapport aan lijsttrekker Coen Lageveen en de partijvoorzitter van Stadspartij-BPP lezen.

Die vielen eerst stil en schoten even later in de lach. Ze vertelden me dat ze dat bij alle enquêtes en onderzoeken over verkiezingen doen, maar dat die van mij toch wel alle voorgaande qua (on)geloofwaardigheid overtrof. Humoristisch vonden ze de onderzoeksmethode wel.
Toen ik zei dat ik van plan was de uitslag als serieuze zaak in mijn column te gebruiken schoten ze helemaal vol. Na een nieuwe lachbui en nadat ze weer op adem waren gekomen, lieten ze nogmaals weten de humor van dergelijke onderzoeken wel in te zien.
Ondanks hun scepsis ben ik wel degelijk ingenomen met mijn quasi wetenschappelijke enquête.

Na onverwachte brede publicaties hierover stelde ik vast dat  de methode Meander -want zo noem ik deze vanaf nu- inmiddels als een lopend vuurtje door het land gaat.
Het maakt daarbij niet uit of het lokale dan wel landelijk partijen zijn die er het nut van inzien. De methode Meander geeft altijd het gewenste resultaat, net zoals menig willekeurig ander onderzoeksrapport. Met name dat laatste gegeven gebruik ik als aanbeveling.

Voor Stadspartij-BPP deed ik het onderzoek gratis. ‘De pijp moet ook roken’ zeg ik altijd, dus door anderen moet er voor worden betaald. Tot nu toe kreeg ik alleen maar overgebleven pepernoten als beloning. Expres zo geformuleerd want de belastingdienst leest vast mee, het is weer het jaargetijde ervoor.
Van belang is dat over me wordt gesproken. Wacht maar tot straks landelijk naarstig naar invulling van wethouder vacatures wordt gezocht. Het wethouder carrousel voldoet al lang niet meer. Nu er ook sprake is van een gevaarlijke functie haken veel vaste deelnemers af. Ook dat vergroot mijn kansen.

Nauwlettend houd ik de datum van de gemeenteraadsverkiezingen – 18 maart 2026 – in het oog. Zit ik er naast met mijn methode dan blijf ik gewoon wat langer buiten beeld.

Ik houd het er echter op dat ik straks wordt geïnterviewd met de vraag: ‘hoe ik dit alles toch zo raak kon voorspellen’. Wethoudersfuncties zullen voor het uitkiezen zijn.