Column In deze rubriek column van Meander en berichten van de redactie
Home Nieuws Column Plastic afval wat doe je er mee?

Plastic afval wat doe je er mee?

Plastic afval foto Unsplash.com

Jarenlang heb ik trouw plastic gescheiden van het overige afval. Zakken vol plastic zakjes, bakjes, flessen, verpakkingsplastic enz. sleepte ik wekelijks naar de afvalcontainer. Zelfs het plastic dat weggewaaid is van de naast de afvalcontainer illegaal gestorte troep raap ik als zelfbenoemde plastic terminator op. Bij gebrek aan een afvalpasje sleep ik het naar de dichtstbijzijnde plastic container. De dichtstbijzijnde container staat  op het wijkwinkelcentrum. Dat ‘terminatoren’ doe ik nog wel, met het plasticafval spring ik inmiddels anders om. Dat zal u uit het navolgende blijken.
Terzijde nog dit. De door asocialen gestorte afval naast de ondergrondse afvalcontainer in plaats van erin neemt steeds meer de vorm aan van een plaag. Buurman noemt het al de weerkeer van de piramide bouwers, zulks een omvang neemt de hoop afval geregeld aan. Handhaving doet zijn best, dat moet gezegd. Uit betrouwbare bron weet ik dat er jaarlijks enige honderdduizenden euro’s aan boetes worden uitgedeeld, maar het is dweilen met de kraan open.
Het meest opmerkelijke is wel dat je vrijwel nooit iemand illegaal ziet storten. De zeldzame storter die wordt betrapt leidt gegarandeerd tot een gespannen gesprek, met de nodige bedreigingen, maar uiteindelijk komt het dan goed….. tot de volgende ochtend.
Ja, de buren en ik zijn goed en permanent bezig met onze pogingen de boel netjes houden en de asocialen op te voeden maar het is een Sysiphus karwei.
Terug naar het plastic. Met afvalscheiding meende ik goed bezig te zijn, met een extra oog voor mijn leefomgeving. Ik beschouwde mezelf vaak ook nog als een soort ambassadeur voor de goede zaak.
Plastic is een mooi materiaal het is in wezen een geweldige uitvinding als een veelzijdig en duurzaam materiaal. Als….. het materiaal maar in een recyclebaar systeem (circulaire kunststofeconomie heet dat in vaktermen) wordt gebruikt.
Dus consumenten scheiden het plastic, het materiaal wordt verzameld, verkruimeld, geperst en opnieuw gebruikt. Dat is zoals ons (en ik tot voor kort) wordt verteld de bedoeling.

Twijfel bekroop mij al verleden jaar toen ik las over de plastic troep in de zeeën en oceanen. Enige naspeuring leidde ertoe dat ik niet anders kon concluderen dan dat het merendeel van de plastic soup uit de armere delen van de wereld komt. Hoe dat komt?
Onbruikbaar plastic afval is een belangrijk exportproduct van het Westen naar ontwikkelingslanden. Sinds 1992 voerde China 45 procent van alle plastic afval ter wereld in om het vervolgens op bruikbare resten uit te vlooien en de onbruikbare rest te verbranden, maar in 2018 sloot China de deur. En dus verplaatste het probleem zich naar landen als Indonesië, Thailand en Maleisië, in die mate dat sommige dorpen daar intussen zijn herschapen in plastic afvalbelten. De lokale bevolking recycleert de restanten wat ze kan, maar sommige plastics zijn simpelweg niet te hergebruiken. Gevolg? Het afval – acht miljoen ton plastic per jaar – belandt in de oceanen. Naar schatting honderd miljoen ton plastic drijft op dit moment in de wereldzeeën.

En nu zag ik onlangs op de televisie in het programma De Monitor al die overtollige gigantische hoeveelheid reuzenzakken met het versnipperde ‘bruikbare’ plasticafval. Niemand wil dit afval (meer?) hebben, de circulaire kunststofeconomie is hier gestopt.
Oorzaak? Plastic wordt gemaakt van olie, de lage olieprijs zorgt ervoor dat fabrikanten liever het goedkopere schone nieuwe plastic gebruiken dan gebruikte geryceld plastic.
Aan het slot van het beeldverslag werd verbranding van al die zakken plastic nog als enige oplossing gezien. Sommige fabrikanten houden hier bij de verpakking al rekening mee zo meldde De Monitor. Op de website van L’Oréal Paris cosmeticaproducten staat: “Plastic verpakkingen lenen zich overigens prima voor verbranding.”
Ik denk dat het voorlopig in afwachting van betere tijden maar beter is om plastic verpakkingsmateriaal direct bij het huisvuil te gooien waardoor het hier in ultramoderne ovens verbrandt wordt. De huisvuilcentrale kan er dan in ieder geval nog elektriciteit van maken.

Column artikelen

Ohoebruno’s slotakkoord over de klimaatperikelen. Nou tabé dan!

Een op veler verzoek herhaald en geactualiseerd verhaal. Nu de afsluitende aflevering “Zo beste Meander dat was wel zo tamelijk en uitgebreid een hele uitzoekerij...

Emoties bij Ohoebruno en Louise Wielewaal over domheid biomassacentrales

Een op veler verzoek herhaald en geactualiseerd verhaal Vrolijk babbelend vliegen Marcel Meeuw en Ohoebruno naar het oosten van het land. Ze zijn op...

Ohoebruno neemt zijn vriend Marcel Meeuw mee

Een op veler verzoek herhaald en geactualiseerd verhaal Gebrom en gekrijs en gewapper van vleugels. Ik schrik van het geluid en ontdek een landende Ohoebruno...

Ohoebruno over klimaat, verbranden van fossiele grondstoffen en energieopwekking in het algemeen

Een op veler verzoek herhaald en geactualiseerd verhaal “Beste vriend daar ben ik weer”. Ik schrik wakker in mijn ligstoel in...

Ohoebruno praat met Salomon Corvus over de aarde

Een op veler verzoek herhaald en geactualiseerd verhaal “Hallo beste vriend daar ben ik weer.” Op zijn gemak staat Ohoebruno naast me op een roestvrijstalen...

Ohoebruno en woeste gronden

Een op verzoek van velen herhaald en geactualiseerd verhaal Een verstild zonnig moment, alle buren zijn met de angst voor Corona ergens in Nederland...

Den Drukker zag de geschiedenis als een dynamisch en spannend avontuur

De laatste tijd moet ik veel denken aan de in vergetelheid geraakte historicus en deviantist Herman den Drukker. Hij leefde van 1912 tot 1997...

Plastic afval wat doe je er mee?

Jarenlang heb ik trouw plastic gescheiden van het overige afval. Zakken vol plastic zakjes, bakjes, flessen, verpakkingsplastic enz. sleepte ik wekelijks naar de afvalcontainer....