| 15 augustus 2009
Ook Purmerend heeft zijn historische helden en schurken gehad. Vier auteurs: Jaap Haag, Sjon Besseling, John Dehé en Jack Otsen gaan ons volgend jaar (Purmerend 600 jaar Stad) aan de hand van helden en schurken de geschiedenis van Purmerend vertellen. "Als het over geschiedenis gaat, haken mensen vaak af omdat ze het saai vinden. Wij willen voorkomen dat mensen dat ook doen bij ons boek. Daarom proberen wij het levendig te maken door het brengen van boeiende en spannende verhalen, met de daarbij behorende anekdotes natuurlijk'', aldus Jaap Haag.
Boeiend en spannend, helden en schurken dat brengt mijn gedachten als vanzelf op Baltasar Gracián (portret links). Baltasar Gracián werd in 1601 geboren in Spanje in een welgesteld milieu. Hij studeerde letteren en filosofie aan de Universiteit van Toledo. In 1619 trad hij toe tot de kloosterorde van de Jezuïeten. Hij studeerde van 1623 tot 1624 theologie. Hij heeft enige tijd godsdienstethiek en filosofie gedoceerd. In 1636 werd hij benoemd tot biechtvader en prediker bij het Colegio de Huesca.
Hij publiceerde in 1636: De held en in 1637: De politicus Koning Ferdinand de Katholiek. Hij deed dit onder het pseudoniem Lorenzo Gracián, de naam van zijn broer, om de ordecensuur te omzeilen. In 1640 wordt Gracián als biechtvader gekozen door de hertog van Nochera. Hij werd bekend als prediker. Er begonnen vertalingen van zijn werk te verschijnen. In 1646 verschijnt: De wijze en in 1647 verscheen: Handorakel of kunst van de voorzichtigheid. Dit boek werd gepresenteerd als een bloemlezing, maar bevatte in feite vooral nieuw werk. Vanaf 1651 verschijnt: De criticon in afleveringen.
Met het groeien van zijn faam groeide ook de wereldlijke en klerikale tegenwerking. 1658 was voor Gracián een rampjaar. Hij werd vanwege De criticon uit zijn functies ontheven, hij kreeg een openbare berisping, werd op rantsoen gezet en werd overgeplaatst naar verbanningsoord Graus. Hij werd uiteindelijk gerehabiliteerd, maar overleed kort daarna in 1658. Hij was in één leven dus held, schurk en weer held.
Baltasar Gracián schreef het nog steeds zeer bruikbare boekje: ‘Handorakel en kunst van de voorzichtigheid'. Het is geschreven in 1647 en bevat 300 voorschriften (tips zo u wilt) voor de omgang met mensen. De basisgedachten van Gracián is dat mensen gevaarlijk zijn, en onder te verdelen zijn in ‘wijzen' en ‘dwazen' en dat voor de overwinning van de ‘deugd' vaak een subtiele, doordachte strijd tegen de medemens nodig is. Zijn boekje is een Europese klassieker. Het lezen van het ‘Handorakel' degradeert de meeste hedendaagse politieke-, management- en organisatieleerboeken tot probate slaapmiddelen. Een paar voorschriften en citaten om de leesbaarheid te bevorderen.
Voorschrift 33: Zich kunnen onttrekken.
Er bestaan zonderlinge bezigheden, die als motten onze kostbare tijd opeten. Zich met een onzinnige zaak bezighouden is erger dan nietsdoen.
Voorschrift 66. De goede afloop in het oog houden.
Sommige mensen schenken meer aandacht aan een strenge werkmethode dan een geslaagd resultaat. Toch zal de oneer van de mislukking altijd zwaarder wegen dan de waardering voor de toewijding. Wie wint hoeft geen verantwoording af te leggen. De buitenwereld heeft geen oog voor de toedracht, alleen voor het goede of slechte resultaat. Daardoor verliest men nooit aanzien als men in zijn opzet slaagt. Een goede afloop geeft glans aan het geheel, hoe ondoelmatig de gebruikte middelen ook leken. Als een goede afloop niet volgens de regels van de kunst valt te bereiken, is het soms de kunst juist tegen deze regels in te gaan.
Voorschrift 70: Kunnen weigeren.
Men dient niet alles toe te staan en aan allen toe te geven. Kunnen weigeren is net zo belangrijk als kunnen inwilligen, vooral gezagsdragers dienen hier goed op te letten. Het nee van de één wekt meer achting dan het ja van de ander.
Voorschrift 126: Niet iemand die een dwaasheid begaat is dom, maar degene die hem niet weet te verbergen.
Men moet zijn hartstochten verbergen en zijn ondeugden nog meer. Alle mensen begaan fouten, maar met het verschil dat de verstandigen ze bemantelen, en de dommen ze aankondigen. Een reputatie berust meer op geheimhouden dan presteren: wie geen kuisheid kan opbrengen, moet in ieder geval trachten voorzichtig te zijn. Misstappen van grote mannen vallen meer in het oog dan verduisteringen van grote hemellichamen. Als uitzondering op de vriendschapsregels moet men zijn fouten nooit aan een vriend bekennen. Men zou ze zelfs niet aan zichzelf moeten bekennen, als dat mogelijk zou zijn. Hierop kan men echter een andere levensregel toepassen, die luidt: kunnen vergeten.
Voorschrift 119: Zich niet weerbarstig gedragen.
Lok geen wrevel uit, want die komt ongevraagd al snel genoeg. Vele mensen koesteren spontane wrokgevoelens zonder dat zij weten waarom en waartoe.
Voorschrift 145: Nooit de zere vinger tonen, want daarop slaat men maar al te graag.
Men moet er dus niet over klagen, omdat andermans boosaardigheid altijd uw zwakste en pijnlijkste plekken zoekt. Uw leed leidt bij anderen tot leedvermaak.
Voorschrift 197: De dwazen op een afstand houden.
Wie hen niet herkent is er zelf een. Dwazen zijn gevaarlijk in de oppervlakkige omgang en verderfelijk bij vertrouwelijk contact. Dwazen hebben maar één ding te bieden: zij zijn nuttig voor de wijzen als lering en als waarschuwing.
En zo zijn er nog 295 punten die allen gaan over de deugd van de behoedzaamheid.
Menigmaal zal de eigen glimlach u verrassen bij het lezen. Bovendien wapent dit boek u tegen het gevaar van het nietszeggende jargon. Bij Gracián geen modieuze woorden als ‘grenzeloos kortzichtig', ‘automasochisten' of ‘eigen-volk-eerst politiek'. Woorden die graag gebruikt worden door politieke mooipraters die zichzelf ermee opblazen om gewichtig te lijken. Ondertussen irriteren ze net zo als het toenemende druppelen van een lekkende kraan, maar dat hebben ze niet door. Op hen is in het algemeen ook het volgende voorschrift van toepassing.
Voorschrift 105: Niet vervelen.
Mensen met één doelstelling en thema plegen vermoeiend te zijn. Bondigheid is aangenaam en levert meer resultaten op: zij wint door hoffelijkheid wat zij door beknoptheid verliest. Goed maar kort is dubbel goed. Zelfs het slechte hindert minder als het geconcentreerd is. Met een kernachtige samenvatting bereikt men meer dan met een massa bijkomstigheden. Er bestaan mensen die meer last dan sieraad zijn, zinloze franje die iedereen wegduwt. Het is algemeen bekend dat wie lang van stof is, zelden verstandig is. Het is algemeen bekend dat wie lang van stof is, zelden verstandig is.
Binnenkort is weer onze gemeenteraad op TV. Ik kijk er nu al naar uit op wie ik een voorschrift van Gracián kan plakken. Doet u met me mee? Bepaal zo ook uw eigen held of schurk.
Afbeelding: Biblioteca Virtual Lastanosa
| 08 augustus 2009
Een simpel bericht in de krant: de Poolse filosoof Leszek Kolakowski is 17 juli jl. op 81-jarige leeftijd overleden. Kolakowski werd in 1968 door de toenmalige communistische regering in het Oost-Europese land gedwongen zijn geboorteland te verlaten. Hij studeerde filosofie en theologie en promoveerde in 1953 op een proefschrift over Spinoza, de Nederlandse filosoof van Portugees-joodse afkomst. Na de dood van Stalin behoorde Kolakowski tot de pleitbezorgers van een marxisme met een menselijk gezicht.
In 1966 werd hij uit de communistische partij gezet wegens zijn pleidooien voor persvrijheid en twee jaar later moest hij zijn leerstoel aan de universiteit van Warschau opgeven. Onder dwang van het regime verliet hij Polen en ging naar Canada. In 1970 werd hij hoogleraar in de Engelse stad Oxford. Het huidige Poolse parlement nam één minuut stilte in acht om zijn overlijden te gedenken (!)
Kolakowski betitelde zichzelf als een conservatief-liberale socialist. Waarschijnlijk zult u nooit van hem hebben gehoord. Bij mij riep het een herinnering wakker aan mijn studententijd. Het filosofie-onderricht was in handen van mijnheer (zeiden we toen nog) Gussenhoven. Deze man was idolaat van Kolakowski, dat prente ik mezelf goed in. Voor het examen, dat mondeling werd afgenomen, rekende ik dan ook op wat algemene filosofische kennisvragen maar verder op Kolakowski. Ik had dan ook veel Kolakowski in mijn geestelijke bagage gestopt. Al snel wist ik zelf handig het examengesprek op Kolakowski te brengen. Het thema was ‘om de waardigheid van de mens'. Gussenhoven raakte snel in vervoering en gaf meer een individueel college dan dat hij een examen afnam. Om een lang verhaal kort te maken, ik slaagde met vlag en wimpel voor dit examen. Daarna heb ik nimmer meer iets van Leszek Kolakowski gelezen, evenmin nog iets van Gussenhoven vernomen. Tot het overlijdensbericht, waardoor ook het examen weer in mijn herinnering opdook. Snel kocht ik, ook uit schuldgevoel natuurlijk het boek van Leszek Kolakowski: ‘Wilt u achteruit naar voren gaan'.
Ook hem was ik al vergeten, maar publiciteitsgeil als hij is dook hij springlevend op in een bericht. Ik doel op VVD-er Ton Hooijmaijers (foto). De man van de 78 miljoen verlies voor de provincie. Ton heeft nooit excuses aangeboden voor zijn wanbeleid, laat staan er de volle politieke verantwoordelijkheid voor genomen. Hooijmaijers huldigt het credo: ‘Er bestaat geen slechte publiciteit, alleen maar publiciteit'. Hij waant zich daarom een aftredende vorst en neemt dan ook afscheid in bijbehorende stijl. De net geopende Hermitage is ervoor afgehuurd. Andere om de Landsbanki-affaire afgetreden gedeputeerden nemen in echte stijl en op een gepaste bescheiden wijze afscheid van het politieke toneel. Gewoon in het provinciehuis. Boze tongen beweren dat Ton Hooijmaijers ‘Pien en alleman' heeft uitgenodigd op zijn feestje. Dit op een zodanige schaal dat de andere gedeputeerden moeten vrezen dat op hun afscheidspartijtje niemand komt. De Hermitage trekt natuurlijk momenteel heel veel bezoek dus Hooijmaijers speelt hoe dan ook zonder afscheidswervingscampagne al een thuiswedstrijd. Bent u in de buurt 25 augustus a.s., dan bent ook u als indirecte donateur van het feest van harte welkom in de Hermitage.
Zo'n feest is natuurlijk de ultieme bron voor het verspreiden van allerlei besmettelijke kwaaltjes. De Mexicaanse griep (varkensgriep vind ik eigenlijk een gepastere benaming) ligt overal op de loer. Zo lees ik veelvuldig in het zomernieuws. Allemaal mondkapjes voor, handschoenen aan, geen handenschudden, niezen in je oksel en natuurlijk zelf hygiënische wegwerpdoekjes meenemen. Extra oppassen op de toiletten als je het niet uit kunt stellen. Zeker met handen wassen dan, je weet maar nooit wie die kraan in wat voor een smerige toestand in handen heeft gehad. Het zal me zo wel een gezellige boel worden bij onze voormalige gedeputeerde Ton.
Mij zult u er dan ook niet vinden. Ik zoek een rustigere plek op om te genieten van het pas gekochte boek en daardoor meer herinneringen aan Gussenhoven en Kolakowski in de geest boven te laten komen.
| 01 augustus 2009
Ex-Provo en Kabouter Roel van Duijn werd en wordt door een legertje geheim agenten en ingehuurde verklikkers gevolgd. Dat werd wel duidelijk uit het dossier van de Binnenlandse Veiligheidsdienst (BVD voorloper van de huidige AIVD) dat Roel kreeg. Roel kreeg zijn dossier tot 1982, want wat er daarna in het dossier zit is nog te actueel en wordt nog steeds aangevuld. Roel van Duijn onderging dezelfde sensatie van bespioneerd te worden door ‘het klootjesvolk' in zijn directe omgeving als de voormalige inwoners van Oost-Duitsland.
Toen de Stasidossiers beschikbaar kwamen kregen vele voormalige Oost-Duitsers ook ineens in de gaten dat zelfs hun meest vertrouwde vrienden er niet voor terugdeinsden om voor enkele zilverlingen verraad te plegen aan het vertrouwen dat in ze werd gesteld. De ene helft van Oost-Duitlsand bespioneerde de ander helft, werd wel eens schamper opgemerkt. Het zal in Nederland niet in die proporties lopen maar ik schat toch wel dat minstens 25% van de Nederlanders de andere 75% bespioneert, rapportjes schrijft en probeert te infiltreren met het doel verenigingetjes te ontregelen.
Bekend is dat de voormalige Communistische Partij Nederland (CPN) zo geïnfiltreerd was dat de BVD tot schrik merkte dat ze zelf de leiding van de CPN ineens in handen had. Toen de BVD dat vaststelde was het snel gebeurd met de communistische beweging in Nederland.
Het lijkt me overigens wel een sensatie om iemand op bezoek te krijgen die je komt werven om dergelijk spionagewerk te gaan doen. Ik stel me zo voor dat na observatie er in een onverdachte horecagelegenheid een eerste gesprekje plaatsvindt waarin de werver (meestal een bekende) de kandidaat voorzichtig weegt en mogelijk polst. Geeft de kandidaat de verkeerde antwoorden op de gestelde vragen dan blijft het bij een eenvoudig praatje en drankje. In het andere geval dat de kandidaat toehapt worden er snel spijkers met koppen geslagen. De kandidaat komt dan in een testfase terecht die wie weet tot wat leidt. Hoe ik dit zo weet? Tja, dat is voor u een vraag en voor mij een weet.
![helmrj1[1].jpg](/images/stories/helmrj1[1].jpg "helmrj1[1].jpg")
Reken maar dat die Roald Helm (foto links) met zijn revolutionaire praatjes om Curaçao snel van het Hollandse juk te verlossen de AIVD wakker heeft gemaakt. Voor zover een ingehuurde journalist Roald niet aan het zingen krijgt over zijn voor de Europese Nederlander gevaarlijke opvattingen, zal Roald er wel veel nieuwe en aangehaalde oude vrienden door krijgen. Geobserveerd worden kan ook gezellig zijn zeg ik vaak.
Roald Helm was natuurlijk al op het AIVD-stapeltje observeren terecht gekomen door het eerder laten blijken van sympathie voor de Venezolaanse president Hugo Chavez. Uit interne stukken die ik ter inzage kreeg vanuit de Stadspartij, begrijp ik dat vanuit de Antillen brede belangstelling is voor de mening van Helm. Ook in Purmerend zijn er mensen die hetzij van buiten hetzij via partijleden in troebel water proberen te roeren. Zo zag ik een e-mailbericht van VVD-er Harry Rotgans (foto onder) die aan Stadspartijfractie een door hem van harte gesteunde mening van een opgezweepte eilandbewoner doorstuurde. Harry stelt in zijn bericht aan de Stadspartijfractie niet de vreemde gedachtewereld van de eilandbewoner aan de orde, maar geeft lijsttrekker Mario Hegger de volgende raad: "Ik wens je veel succes met Roald. Zoals hij zich in onze raad voordoet, en ook in de contacten, die zijn best vriendelijk, zou ik eens nadenken over zijn gedachtenwereld". In zijn bericht aan de eilandbewoner bakt Harry Rotgans het nog bruiner. Hij reageert naar deze persoon als volgt: "Mensen als Helm kunt u niet alleen op de Antillen missen, het bestaat niet dat iemand zo schizofreen is dat hij in de Nederlandse politiek plots begaan is met de stad waarvan hij een deel van de inwoners zegt te vertegenwoordigen. Dus ook in onze politiek hebben wij hem niet nodig. Ik hoop dat de Purmerendse kiezers dat voorjaar 2010 zullen inzien."
Alsof hij geestelijk nog in de dagen van de koude oorlog verkeert, zo probeert VVD-er Harry Rotgans zo van buiten de twijfel over de integriteit van Roald Helm in de gelederen van de Stadspartij te laten sluipen. De vraag is of dit ouderwetse en in mijn ogen weinig liberale gedrag van Harry Rotans vanuit de VVD-top, en gesteund door de Purmerendse VVD-lijsttrekker Hans Boskemper, zo ook als een ouderwetse ‘politieke agitatie' opdracht aan Harry Rotgans is gegeven. Dat zou ernstige twijfel bij mij zaaien niet alleen over de gedachtewereld van (nu nog) VVD-er Harry Rotgans, maar ook van de rest van zijn partijgenoten. Ik laat dat laatste dus nog maar even in het midden.
Nu observeer ik al een tijdje het doen en laten van VVD-raadslid Harry Rotgans en stel vast dat deze gladde mallotige praatjesmaker zeker goed in de gaten moet worden gehouden. In de rapportages aan mijn contactpersonen heb ik dat dan ook al aanbevolen. Mocht VVD-er Harry Rotgans ooit zijn eigen AIVD-dossier te pakken krijgen, dan moet hij dan ook niet vreemd opkijken als hij dit en andere stukjes tussen de paperassen aantreft.
Foto Van Duijn, Harry van Bommel, SP
Foto Rotgans, VVD-website
| 25 juli 2009
Onder de rook van Purmerend wordt geschiedenis geschreven. In het kleine dorpje Volendam wonen dan wel geen Asterix en Obelix maar wel Jan Smit en Jaap Buijs. Wat begon als een eenvoudige TV-weblog over het dagelijkse leven van Jan Smit, heeft nu van alle Volendammers artiesten gemaakt. En allemaal onder contract bij manager, regisseur en godfather Jaap Buijs.
Jaap Buijs (foto) moet Coronation Street in gedachten gehad hebben toen hij zijn plan uitwerkte om van en in Volendam ook een continu soapopera te maken. Coronation Street is dat op de Britse TV tot vandaag toe al vanaf 1960. De artiesten die momenteel honderdduizenden TV-kijkers lokken zijn: Jan Smit, Liza, Moeder Smit, Wim, Dulles (3 j's). Aangevuld met enkele ‘jassen' zoals Wesley Schneijder, Yolanthe. Achter de schermen studeren de moeder van Liza, vader Smit en Monique Smit al op hun toekomstige rollen. Ook hier zijn weer enkele jassen in beeld. Genoemd worden Albert Verlinde en clown Bassie.
In Duitsland maakt Jan Smit met zijn Volendamse avonturen opnieuw furore. Daar zat een beetje de klad in wat zingen betreft. De Duitsers vonden dat Jan nog te weinig ‘Schlagers' produceerde. Maar een schandaaltje of roddeltje, mits goed geregisseerd en gespeeld gaat er bij onze oosterburen altijd wel in. Busladingen vol trekken ze inmiddels over de N244 richting Volendam om een glimp van hun idolen op te vangen. Ondertussen is het "kassa" voor de Volendamse horeca op De Dijk.
Uit betrouwbare bron (de Volendamse visboer) weet ik dat het succes Jaap Buijs iets boven het hoofd stijgt. Hij wil de commotie dan ook snel weer tot normale proporties terugbrengen. De visboer, die zegt dat hij Jaap Buijs goed kent, heb ik daarom maar mijn idee voor een goede afloop van deze soapserie aan de hand gedaan. Ik zou het verhaal als volgt beëindigen. Wesley gaat terug naar ex Ramona en kind Jessey. Liza en dochter Fem verzoenen zich met Wim, Yolanthe en Jan trekken weer bij elkaar in. Yolanthe neemt zelf een uitzet mee om de eigen woning van Jan weer leefbaar te maken. En dat vergat ik bijna: Wesley gaat terug naar Ajax.
Wat Albert Verlinde en clown Bassie voor rol in deze grote verzoening kunnen spelen weet ik niet, maar er moet nog wel iets voor Jaap Buijs te verzinnen overblijven. We zullen in het najaar zien hoe Jaap er een goed einde aan breit.
En ondertussen in Purmerend? Daar is de terrassenoorlog of juister gezegd de niet-terrassenoorlog uitgebroken. Wethouder Krieger repte er al over dat bij sommige terrasjes het een rommeltje is en niet wordt opgeruimd. "De peuken liggen er tot aan je enkels". Wethouder Engels maakt met zijn mensenkennis van de nood een deugd. Terrassen mogen, ze mogen zelfs al op de afgebouwde delen van de nieuwe Koemarkt, maar wel precario betalen, hoor. De horeca op de Koemarkt die het zo zwaar te verduren heeft door crisis en opbrekingen dat de kwaliteit er zichtbaar en tastbaar terugloopt, kan deze greep in de portemonnee er niet meer bij hebben. Gratis willen ze de terrassen neer kunnen zetten. Een raadslid dat graag koketteert met zijn drankgebruik op de Koemarkt en zijn autorijden na afloop, neemt het op voor de horecaondernemers. Maar wethouder Engels is onvermurwbaar: "Overal in Purmerend moet precario worden betaald, dus ook op de Koemarkt."
"Dan maar helemaal geen terrassen", laten de uitbaters in koor weten. "Schande, wethouder Engels" briest ook het naar terrassen hunkerende raadslid. Wethouder Krieger is ondertussen in zijn nopjes, geen peuken meer tot de enkels. Wethouder Engels weet ondertussen wel beter. Van het management van Jan Smit vernam hij, dat deze in het najaar de nieuwe Koemarkt met een concert komt inwijden. Net zoals Maastricht André Rieu het Vrijthof in Maastricht laat promoten, hebben wij Jan Smit onder handbereik. Mogelijk komt hij al in de feestweek in september. Dan is het nog mooi weer dus die terrassen staan er dan vast wel. "Kassa," hoor ik wethouder Engels al hardop denken!
foto Koemarkt: R. Blinderman
| 18 juli 2009
Had Yuri van Gelder dan toch beter wielrenner kunnen worden? Dat is de vraag die je bekruipt als je leest dat deze topturner cocaïne heeft gebruikt. Een dope die je meer verwacht van wielrenners zoals Tom Boonen. Natuurlijk zegt minister Eimert van Middelkoop van defensie en van de ChristenUnie dat het een persoonlijk drama is voor Yuri. Van Gelder is in dienst van Defensie en is vanwege cocaïnegebruik geschorst en in afwachting van ontslag. Als hoogste baas van de militair Van Gelder laat Van Middelkoop duidelijk zien wat christelijke naastenliefde betekent. In plaats van hulp en steun te bieden smijt hij Yuri op straat. Dat heeft deze topsporter toch echt niet verdiend en dit is ook niet bepaald een voorbeeld voor de andere politiek die de partij van Van Middelkoop uitvent.
Was de minister van defensie maar van D66-huize geweest. Bij D66 heerst een echte liberale geest. D66 wil een proef waarbij klanten wiet kunnen kweken voor hun 'eigen' shop. De coffeeshops kunnen door zo'n gesloten circuit van teelt en verkoop kleinschaliger worden, zoals de overheid wil. D66-Kamerlid Boris van der Ham deed het idee op in San Francisco, tijdens een werkbezoek. In Oakland, een voorstad van San Francisco, mogen thuiskwekers 72 planten verbouwen, veel meer dan de in Nederland toegestane vijf. Volgens Van der Ham is op deze manier beter toezicht te houden op de teelt. Vanuit D66-oogpunt is het marketing-technisch volgens mij handig om niet 72 maar 66 planten toe te staan. Ooit besloot het CDA dat een pornofilm slechts in zaaltjes van 49 personen mocht worden gepresenteerd. Dat was nog in de goede tijd dat het CDA 49 zetels had in de Tweede Kamer. Juist dat gegeven zorgde ervoor dat ik dit feitje niet ben vergeten.
Nu zal ik voorlopig niet zo snel op D66 stemmen. Ik ben geen wietgebruiker en volgens mij word je daar ook niet beter van. Ik kan het niet waarmaken maar als ik het optreden van D66-raadslid Rob. Sampimon af en toe zie, dan twijfel ik toch wel aan wat hij op zijn zoldertje verbouwt. Nu ik het toch over Rob Sampimon heb, hij was van 5 tot en met 7 juni mee naar Jihlava. U weet wel dat reisje dat in de pers als ‘snoepreisje' werd betiteld. In een verslag van het reisje dat ik kreeg toegespeeld, begrijp ik dat de reislustige raadsleden zichzelf een delegatie van raadsleden noemt. Nu is in dit verband een delegatie een afvaardiging die met toestemming en door toewijzing van anderen, in dit geval de raad, vertegenwoordigt. Volgens mij zijn Fons Hertog (toenmalig waarnemend burgemeester), twee ambtenaren, Loes Bödeker (eenmansfractie), Thea de Hilster (PvdA), Rob Duijker (CDA), Thijs Kalverboer (AOV), Jahan Valianpour (PvdA), Jaap Veenstra (CDA) en Rob. Sampimon (D66) gewoon op een open uitnodiging ingegaan en zijn ze gewoon op reis gegaan. Niks delegatie van de raad dus, veel te groot woordgebruik voor zo'n klein clubje. Weer zo'n gevalletje van politieke borstklopperij.
Nu zal je mij niet horen herhalen wat anderen zeggen, dat het een snoepreisje was. Het was afzien lees ik in het verslag. Overnacht werd in Mahleruv Penzion "Na Hradbách. Een schitterend driesterrenpension met een heerlijke binnenplaats (foto) waar Mahler ooit nog eens geslapen schijnt te hebben.
Uitwisseling vond plaats met de Tsjechische gastheren over: de wijze van besturen in beide gemeenten (presentatie Rob Sampimon), gezamenlijk dineren, een presentatie over afvalbeheersing in beide gemeente (presentatie Thea de Hilster), de burgerparticipatie, een gezamenlijk diner. En afsluitend op zondag 7 juni een oppeppende rondleiding door het centrum van Jihlava met een bezoek aan het ondergrondse labyrint. Een ondergronds gangenstelsel tussen de huizen in het centrum. Formeel om het vervoer van goederen zo efficiënt mogelijk te laten verlopen. In werkelijkheid natuurlijk vluchtgangen voor de ‘bestuurlijke stadstoppers' als er burgerlijke onlusten waren. Amsterdam heeft ook dergelijke ondergrondse gangenstelsels.
Dus geen concert van Mahler en ook geen, al was het maar terloopse, aandacht voor een tweede bekende zoon van Jihlava: Seyss Inquart. Uit de tegenwoordige verhalen is ook wel duidelijk geworden waar de voormalige Oostbloklanden ook goed in waren. Dat was het dopinggebruik in de sport, toen ook een staatszaak. Daar valt door anderen nog veel van te leren. Yuri was als Tsjech nooit tegen de lamp gelopen.
| 11 juli 2009
Dat is even schrikken. De Waag in Amsterdam staat deels op instorten. De Waag staat op de Nieuwmarkt, in het centrum van Amsterdam. De inscriptie 'MCCCCLXXXVIII (1488) de XXVII (27ste) dach in April wart d'eerste steen van dese poert gheleit' in een van de torentjes herinnert aan het bouwjaar 1488. De Waag dreigt niet in te storten als gevolg van het aardse gewroet voor de Noord-Zuidlijn. Nee, het is het vocht dat de stenen aantast. Er zijn al grote scheuren te bezichtigen. Dat dit probleem na eeuwen nu ineens urgent wordt is opmerkelijk.
Als het waar is wat ik lees in de kranten dat vele Nederlanders dit jaar door de kredietcrisis tot een binnenlandse vakantie zijn veroordeeld, dan is de Waag dus zeker nu het nog kan het bezichtigen waard. En als u er toch bent kijk dan ook meteen even binnen bij de Beurs van Berlage. Daar is een nep-Rembrandttentoonstelling gaande. Wat dat is, ontdekt u vanzelf wel als u er bent. Maar belangrijker nog is dat de Beurs op de meest kritische plek ligt waaronder de tunnelboor doorgaat. Dat dit ook opgaat voor de Bijenkorf, waar ooit de beurs van Zocher stond, is voor de rechtgeaarde ramptoerist mooi meegenomen.
Na maandenlange stilte zijn de werkzaamheden voor de Noord-Zuidlijn weer ten volle gestart. De kans dat op het traject richting Amsterdam-Zuid instortingen gaan plaatsvinden is zeker niet denkbeeldig. Uiteraard wordt dat als bedreigend ervaren, maar uit betrouwbare bron weet ik dat het ook als een kans wordt gezien. Een kans om vooral de 19e-eeuwse krottenbouw en gemankeerde stadsvernieuwing wellicht een fikse draai de goede kant op te geven. Het benauwende stratenplan in bijvoorbeeld de Pijp kan er met een beetje tegenslag een onverwachte 21e-eeuwse allure door krijgen. Kortom, in Amsterdam wordt gebouwd en waar gehakt wordt vallen spaanders, dat is nu juist de kracht van Amsterdam.
In Purmerend heeft de Purmerendse Scholen Groep (PSG, red.) ook een baanbrekend plan. Het scholencomplex aan de Hoornselaan neemt de vorm aan van een buurt. Zeker als je ook de huizenbouw aan de Wagenweg erbij betrekt. Tussen de gebouwen vindt het verkeer op de Hoornselaan moeizaam zijn weg. Al remmend en slalommend vanwege de tussen de gebouwen overstekende leerlingen. Daar moet een luchtbrug komen bedacht een heldere geest.. En van het idee van een luchtbrug kwam het zelfs op een overkapping van de Hoornselaan door een schoolgebouw. En als we toch bezig zijn met de veiligheid van de leerlingen ter plekke forse prioriteit te geven, waarom ook geen luchtbrug richting Wormerplein en Albert Heijn? In de pauzes zijn er grote groepen leerlingen die de Kooimanweg oversteken op weg naar snackbar of supermarkt.
Laatst hoorde ik raadslid Roald Helm van de Stadspartij zelfs opperen dat het grootste gevaar in de het woon-schoolverkeer zit. Lopend, fietsend, bromfietsend zie je leerlingen inderdaad vaak gevaarlijk stunten. Helm noemde een luchtbrug van huis naar school als een uit te werken idee. Hij was er alleen nog niet uit hoe dat in de praktijk zou moeten. Per schoolbus, met de taxi in konvooien?
Ondertussen is het prestigieuze bouwproject om de Koemarkt op te frissen bijna klaar. En het wordt mooi, ook al moeten de uitbaters van de terrassen nog wel wat netheid worden bijgebracht. De peuken schijnen er nu al tot je enkels te liggen, zegt wethouder Krieger. Het gaat hier om dezelfde horeca-uitbaters die zo ‘royaal' bijdroegen in het financiële resultaat van het Purmerendse Reuring festival.
Purmerend maakt zich ondertussen op voor de volgende stadsuitleg. De bouw voor de Kop van West staat op uitbarsten. Althans als de financiële situatie van de Stadsverwarming de bouwplannen niet doet instorten.
| 04 juli 2009
Een Ray Ban zonnebril voor minister Wouter Bos. Een rompertje voor kindje Asscher, een steek met sabel voor Carolien Gehrels. Dat zijn zo'n beetje de meest in het oog springende declaratieslippertjes van onze bestuurders tot nu toe. Toeval of niet, wel PvdA bestuurders. Als er één ding duidelijk is dan is het dat deze politici niet aan de stijl en klasse van Silvio Berlusconi kunnen tippen. De geliefde premier van Italië, die de status van Caesar aan het bereiken is, laat geen dag voorbij gaan om nieuws te maken.
Het gerechtelijk onderzoek naar corruptie en prostitutie waarin de Italiaanse premier verwikkeld is, brengt hoe langer hoe meer bizarre details aan het licht. Maar terwijl kranten in binnen- en buitenland smeuïge reportages brengen, wordt het schandaal op de best bekeken Italiaanse tv-journaals systematisch genegeerd. Die zijn dan ook allen in handen van het Imperium van Berlusconi.
'Alweer vullen de kranten zich met vuil en leugens', zo reageert Berlusconi als hij de berichtgeving in de vrije pers gewaar wordt. En het volk, dat smult van papi Berlusconi. En in plaats dat de veel geplaagde PvdA-coryfeeën daar nu een voorbeeld aan nemen en eens flink de beest gaan uithangen, kruipen ze in hun schulp. Dit terwijl de VARA toch nog steeds de spreekbuis is van sociaal-democratisch Nederland. En met die spreekbuis vallen toch zetels te winnen. De VARA zelf kent het klappen van de zweep al. De salarissen van de toppers in hun stal bereiken al het niveau van goed scorende profvoetballers.
Wie weet nog de bravoure van de legendarische Amsterdamse straatpolitici Bakker en Bakker. Die lieten zich niet koeioneren als er bonnetjescontrole was. Ze maakten er straattheater van en lieten weten dat de controle de pot op kon. Toen iedereen dacht dat ze toch op de knieën waren en ze een koffertje vol bonnetjes aan Job Cohen ter controle voorlegden, kwam hun meesterstuk tevoorschijn. Het koffertje bleek gevuld met rollen wc-papier. Om nog maar eens even goed te laten merken dat ze ´schijt´ hadden aan al die controles. Ze werkten er als politici hard voor en dan mag je er best van profiteren ook, was hun leuze.
Automatisch gaan je gedachten naar Purmerend. Hoe sterk zijn de politici hier in de leer? De PvdA'ers Berent Daan en Jos Lutz hebben met, respectievelijk scheuren met de motor en kindjes illegaal thuis houden van school, geprobeerd een breuk met het verleden te maken. Maar daar bleef het ook bij. Ze lopen beiden nu weer braaf in de pas, ook al druipt de frustratie er vanaf. Vooral die uitlokkertjes van die Stadspartij-politici, daar balen ze van.
Mario Hegger (Stadspartij, links op foto) weet een overlastgevende jongerenontmoetingsplek te laten sluiten en de schuldvraag bij wethouder Daan te laten. Ernst Ankersmit (rechts op foto met zelfgekochte?bril) spreekt over ´demoniseren´ van zijn partij als het gaat om de jarenlang verzwegen waarheid over de Stadsverwarming en het buiten het college van B&W houden van de Stadspartij. PvdA-fractievoorzitter Jos Lutz voelt zich aangesproken en laat aan wie het maar horen wil weten dat hij de laatste keer toch echt serieus collegedeelname aanbood aan de ´rebellenpartij´. Een aanbod op een moment dat hij met zijn reuzewinst toen al lang wist dat de Stadspartij na meer dan halvering in zetels die vraag niet serieus nam.
Ook is Jos Lutz boos op Roald Helm hoorde ik uit betrouwbare bron. Helm schijnt als toehoorder namens de auditcommissie bij het overleg gezeten te hebben toen enkele fractievoorzitters een smeekbede richten tot een ex-gedeputeerde om ze nog een jaartje langer aan te laten knoeien met de financiën van de Stadsverwarming. Liep natuurlijk op niets uit, precies wat Helm eerder voorspelde, maar Lutz had kennelijk wat meer empathie van Roald Helm verwacht voor zijn ´reddingsoperatie`. Nu was zelfs het verslag van het gesprek dat Roald Helm maakte eerder klaar dan het verslag van Jos Lutz. Dat steekt natuurlijk ook, maar ook dat Roald Helm even terloops in zijn verslag aanstipte dat tijdens het gesprek de kwestie van de 56 miljoen stadsverwarmingschulden helemaal vergeten is aan de orde te stellen.
En nu schijnt die zelfde Roald Helm ook inzage te hebben gevraagd in het declaratiegedrag van het Purmerendse college van B&W. Hij wil de onderste steen of liever gezegd bonnetje boven, die Stadspartij-rakker. Verder dan de declaratie voor een rolletje drop en een halve euro voor wc-gebruik zal het wel niet komen verwacht ik, onze Purmerendse bestuurders kennende. Gemiste kans, alweer!
Foto onder: R. Sampimon
| 27 juni 2009
Had in 1850 de toen nog Franse president Karel Lodewijk Napoleon ‘ja' gezegd tegen de Belgische kroonprins Leopold II (foto), dan waren we nu een kolonie van België geweest. Gelukkig was Lodewijk Napoleon zelf net bezig met de voorbereiding van een staatsgreep in Frankrijk waardoor hij onrust aan zijn noordgrens even niet kon gebruiken. De aan grootheidswaan leidende Belgische kroonprins was al heel ver in de voorbereidingen om Nederland te bezeten. Spionnen hadden de slagkracht van het Nederlandse leger onderzocht en vastgesteld dat de Belgen ze makkelijk konden hebben. Bovendien rekende Leopold II op de steun van het katholieke deel van het Nederlandse volk.
In een ‘blitzkrieg' was hij van plan Amsterdam in te nemen , waardoor Nederland in één klap op de knieën was gebracht. En zou het daarbij blijven? Nee Leopold II droomde van een groot Belgica, met delen van Duitsland, Noord-Frankrijk en bezit op alle continenten. Borneo, eilanden in de Stille Oceaan en delen van Afrika, Amerika en gebieden in China en Japan. Farao van Egypte zijn dat leek hem ook wel wat. Maar het bleef gelukkig bij een plan. Leopold II vroeg steun aan Karel Lodewijk Napoleon maar kreeg die niet, dus weg invasie. Mokkend schreef hij er in 1861 in zijn dagboek over.
Later bleek dat de Nederlanders nog gewiekster waren. Karel Lodewijk Napoleon pleegde in 1851 een staatsgreep en riep zichzelf uit tot keizer Napoleon III. De Nederlandse koning Willem III en zijn vrouw Sophie bleken goed bevriend te zijn met Napoleon III, ze waren zeer Fransgezind. Hetgeen zeker ook zal hebben meegespeeld bij de eerdere afwijzing van de Belgische invasieplannen. En zo lees je nog maar eens hoe al die zelf gekroonde hoofden toen allerlei machtspelletjes speelden.
Ik vond dit leuke bericht zomaar tussen het zomernieuws in de kranten die ik lees. Ook de krant in Purmerend leidt kwalitatief een kwijnend bestaan. Voor het Purmerendse politiek nieuws moet je tegenwoordig vaak in de huis aan huis bladen zijn of op de websites van enige politieke partijen. Het landelijk nieuws komt bij veel bladen uit de Geassocieerde Pers Dienst, dus dat kun je ook in de Spits en de Metro en de andere kranten terugvinden. Ja het gaat slecht met de vrije pers in Nederland. Het idee van een clubje onder leiding van Eelco Brinkman om via opcenten op het gebruik van Internet de kranten financieel te steunen is door minister Plasterk direct weer van tafel geveegd.
Maar ook hier zijn het de Belgen die er nog brood en spelen in zien. Nog onlangs heeft het Belgische mediaconcern De Persgroep van Christian van Thilo krantenuitgever PCM gekocht voor 100 miljoen euro. Van Thilo zei Het Parool weer te willen inbrengen bij PCM. Het Parool is namelijk al bezit van deze steenrijke Belg uit één van de rijkste ondernemersfamilies in België.
Maar is het nu zo moeilijk om spraakmakend nieuws te vinden? Nee natuurlijk, vaak ligt het op straat. Zo was ik afgelopen donderdag in het stadhuis van Purmerend. Zoals u wellicht weet grenst de raadszaal aan de afdeling Burgerzaken. Via mijn betrouwbare bron wist ik dat er een besloten vergadering plaatsvond van de commissie AZ over de kwestie rond de Regulerende energiebelasting en de Stadsverwarming.
Uit allerlei zenuwachtige bewegingen begreep ik dat de deuren niet goed sloten, wat men er ook aan deed. Strategisch koos ik plaats zodat ik door de kieren van de deuren alles kon horen. Het ging erom begreep ik dat de energiebelasting moet worden afgedragen aan warmteproducent Nuon. Purmerend vindt dit onrechtvaardig maar krijgt tot nu toe nergens buiten de stadsgrenzen gelijk. Naar de toekomst toe zou deze onrechtvaardigheid misschien via politiek druk kunnen worden weggenomen. Maar hoe oefen je die politiek druk nu het politiek handigste uit?
De afloop van de debatje in besloten kring is de moeite van het opschrijven niet waard. Wel was het vermakelijk om zo onze lokale politici eens bezig te zien in besloten kring. Gaat er een stuk rustiger aan toe dan voor de TV dat kan ik u verzekeren.
Op 18 juni jl. werd de financiele situatie van Purmerend die is ontstaan door de problemen met de stadsverwarming in de gemeenteraad besproken. Onderstaan artikel bevat het betoog van fractievoorzitter E. Ankersmit (foto).
Gegokt met 98 miljoen gemeenschapgeld en verloren. Ontkennen in alle toonaarden dat er in strijd is gehandeld met instructies en regels. Ontkennen iets met de financiële transacties van doen te hebben gehad. Maar wel in de media, maanden voor ‘de mislukte klapper', stoere taal uitbraken en pochen dat alle financiële transacties via de directe bemoeienis van gedeputeerde Ton Hooijmaaijers lopen.
De toezichthouder op dit jarenlange gokspel van het Purmerendse gemeentebestuur is het net afgetreden provinciebestuur van Noord-Holland. In naam is het nu de ex-gedeputeerde Peter Visser die ten langen leste het zwaard van Damocles op Purmerend heeft neer doen dalen. Het provinciebestuur eist van de gemeente Purmerend dat deze de schuldenlast van 56 miljoen binnen vijf jaar uit de boeken laat verdwijnen en dat de misgegokte winst die als inkomstenpost in de begroting was opgenomen, structureel uit andere middelen wordt bekostigd. Dat gaat de Purmerender dus merken of via hogere belastingen in zijn portemonnee of aan de kwaliteit van de leefomgeving waarop bezuinigd gaat worden. Een combinatie van beiden is natuurlijk ook mogelijk.
Duidelijk was dat in de aanloop van Europese verkiezingen de partijen Geert Wilders alle ruimte gaven in de media. Alleen D66 bij monde van Alexander Pechtold maakte voortdurend front, later schoorvoetend gevolgd door GroenLinks. Niet voor niets de winnaars van nu dus. Alle media-aandacht ging dus naar thema's en kretologie die Wilders al ‘piekend' bezigde. En degenen die daarop meeliftten profiteerden er naar hartenlust van. Naar nu is gebleken. Dat kon straks wel eens anders zijn als de echte ‘prominenten' van de gevestigde partijen in het strijdperk komen. Pieken de verliezers van nu dan wel op het juiste moment? Zal het medianieuwtje en het beste van de PVV er dan ook af zijn? De tijd zal het leren. De ervaring van de afgelopen decennia laat echter statistisch gezien een op-en-neergaand beeld zien. Boer Koekoek (Boerenpartij), Drees jr. (DS '70), Lijst Pim Fortuyn, de heen-en-weer van D66 (Van Mierlo, Terlouw, Pechtold?), SP (Marijnissen, Kant?), PvdA (Den Uyl, Kok, Bos?). Ik zal er zo quasi-wetenschappelijk mee stoeiend nog wel een paar over het hoofd zien.
Geert Wilders ziet de huidige uitslag als ‘de doorbraak'. Maar het verkiezingsslagveld laat zien dat die doorbraak er pas is als je de stem van de zwijgende meerderheid hebt weten te veroveren. Doe je dat niet dan kom je vroeg of laat van een koude kermis thuis. Zie maar het volgende willekeurig opgesomde rijtje 'revolutioneren': Domela Nieuwenhuis, Pieter Jelle Troelstra, Willem Drees, Joop den Uyl, Wim Kok en Wouter Bos. Verguisd en bejubeld bij leven en dood. De massa lust brood en spelen. Zijn die binnen dan is de gehoopte revolutie ‘de doorbraak' snel over!
In verwachting van de goede afloop van de commissievergadering vertrekken aansluitend op vrijdag 5 juni helaas maar 8 raadsleden en de burgemeester naar de Tsjechische partnerstad Jihlava. De hele raad en alle fractieassistenten mochten mee, maar velen denken daar dus in stilte anders over. 
.jpg "stadsverwarming (2).jpg")
In het klein, in Purmerend dus, speelt zich ook een financieel drama af. Virtueel is het zwaard van Damocles gevallen. Het gemeentebestuur geeft eindelijk toe er niet meer uit te kunnen komen. De Stadsverwarming is een schip van bijleggen. De boekhoudkundige handigheidjes om één en ander te verdoezelen zijn op. Jaarlijks zullen er miljoenen van de Purmerendse belastingbetaler moeten worden opgehoest om de milieuvriendelijke warmte-energiebron te laten werken. Ooit waren de ogen van de Purmerendse bestuurders gevuld met guldentekens. We zouden fors gaan verdienen aan de Stadsverwarming. Alle waarschuwingen werden door een meerderheid van de gemeenteraad in de wind geslagen. Als de goudkoorts woedt dan is het verstand ver te zoeken. Ook een soort graaigedachte.
Bedrukte gezichten tijdens de vergadering van het college van Burgemeester en Wethouders op dinsdag 12 mei jl. Wat is het geval? De eerstvolgende donderdag (14 mei) zal er een raadscommissie Algemene Zaken plaatsvinden. Bij uitstek de gelegenheid voor de burgemeester om zich als een vaardig bestuurder te profileren. Maar al snel moet het burgemeester Hertog duidelijk zijn geworden dat hij alleen maar met Zwarte Pieten opgezadeld zit van andere portefeuillehouders, althans dat concludeer ik uit het verdere verloop der gebeurtenissen.
.jpg "wethouder berent daan (klein).jpg")
Verschrikt kijken de dame en heren elkaar aan. Snel proberen zij in gedachten de ander het vervangerstokje in de mik te drukken, maar dat blijkt niet zo eenvoudig. Het jarenlange met bestuurlijk medeweten saboteren van de komst van een digitaal RaadsInformatieSysteem, afgekort RIS, is mede voor rekening van ICT-deskundige en dito wethouder Berent Daan (foto). Datzelfde geldt voor de vermindering van regelgeving, dat wat de aanpak betreft veel overeenkomsten begint te vertonen met het non-welslagen van het RIS. Maar Berent weet weer niets van een evaluatie over gedragscode voor bestuurders. Met dat soort zaken houdt hij zich eigenlijk niet bezig, dat is voor de burgemeester. Maar die is er dus niet. Wethouder Daan heeft ook nog de zelfgeorganiseerde fanclub uit de Purmer-Noord achter de hand. Mocht hij aan ‘de pan' blijven hangen, dan overweegt hij het inzetten daarvan. Hij is trots op zijn fanclub, wat hij ze onlangs ook omstandig heeft laten weten.
.jpg "wethouder hans krieger (klein).jpg")
Vragen over de kermis, met betrekking tot geluidsoverlast en verkeersoverlast kunnen ook worden verwacht. Maar wethouder Krieger (foto) geeft aan het ‘gezeik' over de verkeersdoorstroming in Purmerend even zat te zijn. Hij doet toch in alle openheid zijn uiterste best om de binnenstad verkeersluw te maken, precies zoals een meerderheid van de gemeenteraad ook wil. Dat veel burgers steen en been klagen en nu met de afsluiting van de Gedempte Where voor de kermis van de ene file in de andere rijden, is hun eigen schuld. "Dan moeten ze de binnenstad maar mijden." Plagerig voegt hij eraan toe plannen te hebben om ook de A7, die onder de rook van 't Stadje ligt, verkeersluw te gaan maken als ze niet ophouden met zeuren. "Heb ik de Nederlande taal niet verrijkt met de woorden Kriegertest en Kriegerfile, wat willen ze nu nog meer?"
.jpg "wethouder mona keijzer (klein).jpg")
"Wat nu weer, krijgen ze een leuke ouderwetse kermis en is het weer niet goed", roepen de wethouders Daan en Krieger ten overvloede eendrachtig. Beiden hebben in een soort lotsverbondenheid deze slogan als afweer verzonnen. Muisstil houdt zich ondertussen wethouder Mona Keijzer (foto), zoals zo vaak weet ze dat dit het beste is om alle aandacht op een verkeerd moment aan haar voorbij te laten gaan. Bestuurlijke ervaring die haar in een volgende carrière vast nog heel ver zal brengen. Ook nu werkt het weer, althans dat denkt ze. Burgemeester Fons Hertog ziet met glinsterende pretoogjes het spektakel aan en neemt zich voor om in zijn rapportage over Purmerend, straks bij zijn afzwaaien begin juli, aan provinciecommissaris Borghouts een passage aan haar te bedsteden. ‘Eindelijk iemand die uitstijgt boven het dorpse', denkt hij in stilte.
.jpg "wethouder hans engels (klein).jpg")
"Dan zal ik het wel weer doen", bromt wethouder en loco-burgemeester Hans Engels. "Ik zit toch eerst in de studio van Radio Purmerend in een vraaggesprek over de problemen met de Stadsverwarming. Ik ben dan al opgewarmd om veel of weinig nietszeggend op de mij bekende wijze als antwoorden te geven. We zetten de joker in, kijken of ze het door hebben", voegt hij er grinnikend aan toe.
Welingelichte kringen beweren dat burgemeester Hertog inmiddels met zijn volgende kruistocht tegen de betutteling is gestart. Onder de voormalige conservatieve burgemeester Van Dam is ooit een plek aangewezen voor een bordeel in de marktstad. Een wettelijke aanwijzing verplicht elke gemeente om een plek daartoe een te wijzen - te bestemmen- zoals dat in het jargon heet.
Gelukkig heeft progressief Purmerend ook gekozen voor een nieuwe burgemeester die de verlichte lijn van Fons Hertog kan doortrekken. Don Bijl (foto), nu nog burgemeester van de gemeente Wijdemeren en net als Hertog van VVD-huize, krijgt 1 juli a.s. de burgemeestersketting doorgegeven.
