| 17 juli 2010
Paul de Octopus voorspelde dus goed dat Nederland de tweede prijs zou winnen op het wereldkampioenschap voetbal. Er is nu zelfs sprake van een transfer van Paul van de dierentuin in het Duitse Oberhausen naar het Spaanse Madrid.
En om er verder voor te zorgen dat de voetbalgekte slechts langzaam kan wegebben zijn er ook nog andere nieuwsfeiten te noteren. Zo trouwen oranjevoorstopper John Heitinga en middenvelder Wesley Schneijder.
Het huwelijk van John en Charlotte-Sophie is inmiddels, op een kop in De Telegraaf na, in alle rust voltrokken. Het event-huwelijk van Wesley en Yolanthe zal plaatsvinden in de Italiaanse provincie Toscane.
Pastoor Paul Vlaar die onlangs een speciale oranjemis in Opdam opvoerde, zal er onverwacht hoogstwaarschijnlijk bij kunnen zijn. De baas van Vlaar, bisschop Jozef Punt, kon de humor en het enthousiasme van Vlaar niet waarderen. Pastoor Vlaar vierde de heilige eucharistie in een oranje kazuifel. Ook met teksten deed Vlaar volgens Punt geen ‘recht aan de heiligheid van de communie’. Bisschop Punt stuurde daarom Paul Vlaar voor straf op een bezinnings- en boetedoenings bedevaart naar het Italiaanse Assisi. Daarmee liet Punt maar weer eens blijken niet veel kennis van Voetbal en alle heisa eromheen te hebben, want het Italiaanse Assisi is om de hoek waar Wesley en Yolanthe trouwen. Bofkont hoor die pastoor Vlaar met zo’n bisschop.
En om het tableau vivant verder te vervolmaken heeft het gerenommeerde en cultureel hoog aangeschreven Amsterdams Historisch Museum (AHM) het Bavariajurkje in de collectie opgenomen. Een niemendalletje dat jurkje, maar het bericht dat het nu een museumstuk is ging de hele wereld rond.
De DutchDress is bedacht door twee Amsterdamse vrouwen (Hannah de Groot en Marloes Nabben) en ontworpen door het Amsterdamse fashion label Supertrash. Het sexy jurkje werd in Zuid-Afrika door tenminste één Amsterdamse gedragen en uitvoerder Bavaria haalde wereldwijd de voorpagina’s nadat enkele ‘Bavaria babes’ in de gevangenis belandden. De DutchDress staat voor originaliteit, brutaliteit, creativiteit en humor: eigenschappen die zowel bij Amsterdam als bij het AHM horen.
Tja, duidelijk tekst uit een persbericht.
Tijdens de wereldkampioenschappen deed Willem van Rhenen, chief medical officer van ArboNed, een onderzoek naar de motivatie van werknemers in hun baan.
Hij kwam tot de schokkende conclusie dat slechts één op de vijf werknemers zijn bevlogen in hun baan. Dat kost de economie zo’n 5 tot 6 miljard euro op jaarbasis becijferde hij. Waarschuwing op waarschuwing golfde door in zijn bericht. 
Waarop Willem zich basseerde is echter onduidelijk en ook een vergelijking met andere jaargangen werknemers liet hij achterwege. Kortom weer zon Jacobse en Van Es (foto) onderzoek. U weet wel van die enquêtes met als in te vullen antwoord: ‘ja, nee, niet thuis’.
Ook in Engeland vond zo’n Jacobse en Van Es onderzoek plaats. Daar werd ‘ontdekt’ dat vrouwen een beter geheugen zouden hebben dan mannen. Bovendien dat mensen die voor hun 18e levensjaar stoppen met leren het nog eens extra slechter doen dan mensen die na hun 18e doorleren.
Lulkoek natuurlijk en aangedikt met open deurenwetenschap.
Nee ik durf op zo’n manier de wetenschappelijke conclusie wel aan dat de intelligentie en het verstand van wetenschappers en de captains of industry met sprongen achteruit holt
Zo liet voormalig minister van Binnenlandse Zaken Guusje ter Horst weten dat het haar een doorn in het oog is dat tijdens kabinetsvergaderingen bewindslieden via allerlei moderne media communiceren met de buitenwereld. ‘Een nieuwe minister-president zou moeten verordonneren dat er in de kabinetsvergadering niet wordt getwitterd, ge-sms't, op internet wordt gekeken - gewoon al die dingen inleveren’, zegt ze.
Het is gewoonde de kift naar de anderen, ze kan het gewoon niet denk ik het eerste als ik dit lees. Wist u overigens dat twitteren het nieuwe woord is voor theekransje?
In Amsterdam is de metro stilgelegd voor verbouwingen in de tunnelbuis. Helaas is door de gemeentelijke dienst IVV vergeten het materiaal daarvoor te bestellen,. Terug kan niet meer omdat alle metrobestuurders verlof moesten opnemen van het GVB. Dus moeten de metrogebruikers zich in overvolle vervangende bussen (met Poolse chauffeurs?) proppen.
Toevallig weet ik uit betrouwbare bron dat de directeuren van DIVV en GVB al jarenlang forse bonussen op hun salarissen ontvangen vanwege zeer goed tot uitstekend functioneren. Kijk dat feitje motiveert de doorsnee werknemers nu in het bijzonder.
En tot slot voor ik het vergeet. Op 9 juni jl. is inderdaad, zoals ik al vermoede en vreesde, ten nadele van Purmerend uitspraak gedaan in de affaire tussen de gemeente Purmerend en de NUON inzake de dienstverleningsovereenkomst Stadsverwarming. Dat kost Purmerend een slordige 6 miljoen euro. Daarmee zakt het weerstandsvermogen van Purmerend dik in de rode cijfers. 
Pas een maand na de uitspraak op 9 juni - op 12 juli jl.- stuurde verantwoordelijk wethouder Berent Daan (foto) deze informatie aan de vakantievierende gemeenteraad.
Wat zou achter deze trage informatievoorziening nu weer de hogere politieke wiskunde zijn vraag ik mij af. Of is het gewoon een slordigheid en lag het bericht lang - te lang als je het mij vraagt- op een vergeten plekje in het stadhuis?
De tijd zal het leren! Duidelijk is wel dat we de oranjegekte voorbij zijn.
| 10 juli 2010
Op het moment dat ik deze column schrijf moet de finale tussen Spanje en Nederland nog gespeeld worden. Ik laat die gebeurtenis dus maar even voorbijgaan. Of we nu verliezen of winnen, het overgrote deel van het Nederlandse volk heeft laten zien waar de Hollandse nuchterheid voor staat als de media op ze wordt losgelaten. Bovenbdien dat er nog geld genoeg zit onder het volk om te verspillen aan de oranjegekte.
Verliezen kunnen we overigens niet als we Paul de Octopus moeten geloven.
Het ongewervelde orakel heeft tot nu toe alle uitslagen van de Duitse Mannschaft goed voorspeld. Het bovennatuurlijke voorspellingsvermogen van het dier duidt nu een Nederlandse overwinning aan, schrijft De Telegraaf. Maar uit betrouwbare bron heb ik vernomen dat De Telegraaf het niet zo nauw heeft genomen met de journalistieke juistheid bij het plaatsen van dit bericht. Dus volgde er een rectificatie. En nu wees Paul de Spanjaarden als winnaar aan. Waar de gekte allemaal niet toe leidt.
De komende week zal alles wel duidelijk zijn geworden.
Voetbal kan me overigens steeds minder bekoren sinds het lelijke resultaatvoetbal en het unfair play bij dit balspelletje de overhand heeft gekregen. Wij spelen nu Duits hoor je steeds weer, terwijl de Duitsers juist ouderwets sprankelend Hollands voetbal zijn gaan spelen.
Ik ben ondertussen steeds meer supporter van het wielrennen geworden.
De heroïek van de wielerartiesten spreekt zeer tot de verbeelding. En aangezien artiesten op het toneel erg worden gewaardeerd als ze liederlijk gedrag vertonen en onder de drugs zitten, stoor ik me er ook niet aan dat de artiesten op de fiets naar die kant opschuiven.
Dus die dopingverhalen en zo’n ruziepartij tussen Landis en Armstrong, horen er gewoon bij. Die maken het pas tot een waar spektakel waarnaar je zonder al te veel chauvinisme en opgefoktheid kunt blijven kijken. Uiteraard vergoedt het idyllische landschap waarlangs de wielerkaravaan haar spoor trekt en de wijze waarop dat in beeld wordt gebracht ook veel.
De komende weken is het verder ongestoord genieten van de Tour de France en in het najaar de ronde van Spanje.
In Purmerend is het op sportief gebied zuchten geblazen.
De Sportraad die zoveel nuttig werk doet voor de lokale sportclubs wordt fors gekort. Ik lees dat de Stadspartij er gelukkig voor heeft weten te zorgen dat de Sportraad nog even kan blijven voortbestaan. En ik lees verder in een bericht van de Sportraad dat het college direct en indirect ook zwaar verder bezuinigt op sport en dat daardoor de lasten van de sportclubs fors toenemen.
Voor de buitensportverenigingen betekent dat voor volgend jaar een verhoging van de huur van de accommodaties van gemiddeld 19 procent. Dat gaan de leden dus merken in hun portemonnee door de onvermijdelijke contributieverhogingen. Allemaal ergens stilzwijgend bedisseld stelt de sportraad, buiten kennis en medeweten van de gemeenteraad om.
Waar de Sportraad zich dan ook vooral over opwindt is dat sportwethouder Mona Keijzer (foto) kritische brieven hierover niet ter kennis heef gebracht aan de Gemeenteraad.
Uit betrouwbare bron heb ik al vernomen dat haar dit zeker mag worden aangerekend, dus dit muisje zal nog wel een staartje krijgen tijdens of na de vakantie.
En ik durf nu al te voorspellen dat de bouw van de multi-functionele sporthal verder zal worden uitgesteld. Ik houd er zelfs rekening mee dat van uitstel afstel gaat komen.
Het financiële gat van Purmerend zuigt alle reserves en voorzingen die niet rotsvast zitten leeg.
Het zal nog even duren, maar ik voorspel ook dat de gemeenteraadsleden uiteindelijk zullen beseffen dat het leeghalen van alle potjes om een lastenverhoging voor de burgers te vermijden, tot een kaalslag van de leefbaarheid in Purmerend zal leiden.
Al eerder liet de voorzitter van de Onernemers Federatie, Dick Rijser, zich ontvallen dat de lokale belastingdruk voor ondernemers in Purmerend laag is. Ik durf de stelling aan dat hetzelfde geldt voor de lokale belastingdruk voor de inwoners. Maar politiek gezien is dat natuurlijk geen populaire boodschap.
Dus voorspel ik u dat die boodschap binnenkort populair gemaakt zal gaan worden.
Zeg niet dat zoiets niet gaat lukken. Als de media de Hollandse nuchterheid met een balspelletje zo overhoop kunnen halen en de spilzucht tot ziekelijke proporties kunen aanwakkeren, dan moet het uit de zak praten van enige tientjes per jaar toch ‘peanuts’ zijn.
Om dat te voorspellen heb ik niet Paul de Octopus nodig.
| 03 juli 2010
Afhankelijk van het moment dat u deze column leest, was (of is dus) er 4 juli een grote herdenking van Willem Eggert in de Nieuwe Kerk op de Dam. Zowel de Nieuwe Kerk als de Heerlijkheid Purmerend bestaan dit jaar 600 jaar. Bij beide historische gebeurtenissen heeft Willem Eggert een zeer belangrijke rol gespeeld. In mijn column van 22 mei jl. kon u dit allemaal lezen. Ook dat ik vreesde dat deze geschiedkundige dubbel door niemand zou worden opgemerkt; niet in Amsterdam en niet in Purmerend.
Maar daarin heb ik mij toch vergist. Natuurlijk heb ik niet de illusie dat mijn verhaaltje de geesten wakker schudde. Ware dat zo dan had de Vereniging Historisch Purmerend dit wel sportief gemeld en Meander via de Stadspartij een uitnodiging gestuurd. Dat dit niet is gebeurd sterkt mij dus in de overtuiging dat deze feestelijk bijeenkomst op 4 juli, in de grafkerk van Willem Eggert, zorgvuldig eerder gepland moet zijn en tot bijna het laatste moment in kleine kring geheim werd gehouden. Iets soortgelijks zal zich ook wel gaan afspelen rond 4 november a.s. Dat is de datum van ondertekening van ‘de akte van Heerlijkheid’. Het gebeuren waarom nu het 600 jaar feest wordt gevierd. Ook dan zal ik me blij verrast tonen als er die dag toch iets speciaals gebeurt, bijvoorbeeld symbolisch de eerste steenlegging voor de herbouw van Slot Purmersteijn.
Jammer dat dit feestelijke jaar zo wordt overschaduwd door de bezuinigingen. En het ziet er naar uit dat dit de komende jaren nog wel even door zal gaan.
Bij de net aangetreden nieuwe raad zie ik langzaam het besef doordringen dat er de komende jaren alleen maar nare boodschappen aan het Purmerendse volk kunnen worden verkocht. Zowel coalitiepartijen als oppositiepartijen zitten qua verkooppraatjes naar ‘het volk’, in hetzelfde lekke schuitje.
Nu komt het op de kwaliteit van ons bestuur aan of we de overkant zonder al te veel kleerscheuren zullen halen. Het college managet dit proces en de raadsleden vullen de nare boodschap praktisch verder in. Ik laat me graag verrassen.
Afgelopen dinsdagavond, de fractieavond van de diverse partijen, zwierf ik even door het stadhuis. Zo de sfeer opsnuivend bij de diverse fracties, behalve bij die van de SP. Tot mijn stomme verbazing vergaderden die achter een op slot gedraaide deur van de fractiekamer. Of dit zelfgekozen isolement toevallig was of structureel zal pas na de zomervakantie blijken als het vergadercircus weer start.
De hoogte van de bezuinigingen worden al oplopende geraamd op 10 miljoen euro structureel per jaar. Als je ziet welke commotie de 250.00 euro bezuiniging voor volgend jaar al oproept, dan voorspel ik hele roerige tijden.
Duidelijk is ook dat de blunder in 1980 om met de Stadsverwarming te starten en de blunder om in de rijke jaren de zooi niet te saneren, de zaak sterk verergert. De reserves van Purmerend (onze gemeentelijke spaargelden) zijn nu ze broodnodig waren door de Stadsverwarming volledig uitgeput. Ook de Stadspartij die part nog deel heeft aan het Stadsverwarmingdebacle moet nu meehelpen de zaak weer in het reine te brengen. Gedane slechte zaken van vorige, zelfs met eremetaal bekroonde, bestuurders nemen nu eenmaal geen keer.
En als ik het uit mijn ‘landelijke contacten’ goed heb begrepen is de kans zeer groot dat er nog een extra Stadsverwarmingaddertje onder het gras zit.
De gemeente Purmerend vecht namelijk een conflict uit met NUON over 6 miljoen euro. Als Purmerend die zaak verliest (en dat is volgens mijn ‘landelijke contacten’ zeer waarschijnlijk), dan duiken de reserves zelfs miljoenen in de rode cijfers.
Er is nog geen openbaar nieuws over de afloop van deze zaak, dus zelfs ik houd tegen beter weten in hoop op een goede afloop, maar ik vrees het ergste. Hopelijk komt die koude douche niet tijdens het zomerreces als nieuws over de raadsleden. Ik kan me voorstellen dat het terugroepen van de raadsleden van vakantie voor extra beraad dan aan de orde is.
Ter geruststelling over mijn somberheid, ik voorspel al enige weken een regering van PVV, VVD en CDA. Maar de feiten van de afgelopen dagen duiden er toch op dat ik dit mis zal hebben. Mijn eigenwijzigheid leidt er weer wel toe dat ik nog steeds weddenschappen blijf afsluiten ten gunste van een kabinet met Geert Wilders op Binnenlandse Zaken en Hero Brinkman op Justitie. Het is net zoiets als voorspellen dat Brazilië wint van Nederland. Als Nederland wint betaal je met plezier je weddenschapsverlies. Wint Brazilië dan in je met voldoening je winst. De wedstrijd is gespeeld, u weet dus nu hoe ik ervoor sta. Nu de rest nog, wat zal juist blijken?
| 26 juni 2010
Direct na de verkiezingen stelde CDA voorman Maxime Verhagen zich nog bijzonder terughoudend op en weigerde hij met de VVD en de PVV samen om de tafel te gaan. Die partijen moesten het eerst op hoofdlijnen onderling maar eens zien te worden, was steeds zijn standpunt. Verhagen benadrukte toen ook steeds dat zijn partij na het historische verlies bij de verkiezingen "bescheidenheid'' paste. Het CDA stond niet vooraan om te regeren.
Nu, een paar weken later, neemt Verhagen het woord bescheidenheid niet meer in de mond en is hij bereid tot daadwerkelijke coalitieonderhandelingen. Hij spreekt over het landsbelang en over verantwoordelijkheid nemen voor inhoudelijke gesprekken. "Als we elke dag een optie afschieten, blijft er niets over en zijn we weer terug bij af. Eindeloos ronddraaien in cirkels is niet in het landsbelang.''
“Precies zoals jij direct al voorspelde Meander”, zo komt mijn buurman bij mij binnen hollen om dit heugelijke nieuws te melden. “Die column van jou hierover kan zo het depot in van het Nationaal Historisch Museum. Als dat museum er ooit komt “, voegt hij er van de hak op de tak springend direct aan toe. Hij is onstuitbaar en ratelt verder.
“PVVD en CDA zijn natuurlijke partners dat ziet toch een kind. Daarom kon Mark Rutte ook zo goed voorpellen dat de formatie rond 1 juli afgerond kan zijn. Dat wordt weer lachen de komende maanden. Natuurlijk niet over politieke inhoud maar over de ruzietjes en de meningsverschillen, vooral de zaakjes die opduiken in de PVV. Hoewel het nog maar de vraag is of die wens van de media echt in vervulling zal gaan. Hero Brinkman hoor je nu namelijk niet meer met verzetsdaden tegen broeder Wilders. Als lok-verzetstrijder tegen de grote leider Wilders heeft hij alle potentiële herrieschoppers geïnventariseerd. Een intelligent staaltje werk! Je kan wel zien dat Hero Brinkman en Ahmed Marcouch, je weet wel van die lok-joden, ooit als collega’s in één politiekorps hebben gediend. Waarschijnlijk hebben ze daar die lok trucjes geleerd in de strijd tegen de echte criminelen”.
Om hem enigszins te kalmeren leg ik hem in een adempauze de vraag voor wat hij van het WK voetbal vindt. “Niet om aan te kijken. Ik ben een liefhebber van de praatjes van Johan Derksen en Rene van der Gijp, maar nu beginnen die ook al het niet om ‘aan-te-ziene’ resultaatvoetbal op te hemelen. Als ik naar het theater ga dan wil ik toch ook spektakel en vermaak zien en niet het met een operastem opdreunen van het telefoonboek van Parijs. Dat voetbal, ook ons voetbal, is een wangedrocht geworden. Gelukkig is het mooi weer dus lekker in de tuin zitten prefereer ik. En valt er dan een doelpunt dat door onze multi-miljonairs is gescoord dan hoor ik het wel aan het geschreeuw en getoeter uit de huizen om mij heen. Onbegrijpelijk, maar tegelijkertijd ook een fenomeen dat zo veel menen zich in een massa hysterie laten meeslepen. Want waar gaat het nu eigenlijk om: een spel met een balletje. Wie de meeste ballen in het netje weet te werken heeft gewonnen. Voetbal reuze interessant maar verder volstrekt onbelangrijk”’, voegt buurman er nog filosofisch aan toe.
Buurman haalt even adem en vervolgt dan zijn betoog. “Meander is jou trouwens opgevallen hoeveel voetballers er met hun borderline stoornis te koop lopen? Ik koppel namelijk het beschadigen van je lichaam met allerlei tatoeages, aan het hebben van deze stoornis. Een andere verklaring heb ik er nog niet voor. Grappig is ook de relatie tussen Mickey en MInnie Mouse, ik bedoel natuurlijk Wesley en Yolante. Door hun extraverte gedrag hebben ook de roddelbladen in deze door voetbal gedomineerde weken leuke smulverhaaltjes. Yolante heeft zendingswerk gedaan lees ik, Wesley is katholiek geworden. Regelmatig bidden ze nu het Onze Vader. Wesley heeft vrijwel altijd een rozenkrans op zak. En wat zie ik, Diego Maradonna heeft de rozenkrans zelfs altijd in de hand! Zou na het tatoeëren de rozenkrans het nieuwe borderline symbool worden?”
Ik kan de woordenstroom van de buurman alleen maar tot staan brengen door de TV aan te zetten. Er is voetbal maar ook een commissievergadering van de gemeenteraad. Die laatste prefereer ik. Buurman weet dat ik er naar blijf kijken tot het bittere einde. De onnavolgbare Thijs Kalverboer is momenteel mijn favoriet. In taalgebruik is hij te vergelijken met orakel Cruiff. Binnen een mum is buurman weg, ik vermoed om stiekem toch naar dat foeilelijke voetbal te gaan kijken.
foto Maradonna: Spits digitaal
| 19 juni 2010
Zou ik het mis hebben gehad bij de voorspelling in mijn vorige column? Is het mogelijk dat het CDA de samenwerking met PVV wil en zal blijven dwarszitten? Ik geloof het pas als de race is gelopen, de kaarten zijn geschud, de rook is opgetrokken.
Nu zou de samenwerking tussen VVD, PvdA en CDA het meest voor de hand liggen. Maar daartegen verzet Cohen zich weer. Bang als hij is dat hij in de mangel komt tussen de beide ‘socialisten vretende’ partijen.
Job Cohen is voor een samenwerkingsverband van vier partijen. Precies zoals informateur Rosenthal de moeite van het onderzoeken waard vindt.
Maar ik betwijfel of de VVD de combinatie met PvdA, D66 en GroenLinks wel echt ziet zitten. Het pure van de conservatieve rechts liberale politiek, die Mark Rutte succes bracht tijdens de verkiezingen, gaat er zo wel vanaf. Als ik dat zie dan ziet Rutte en achterban dat natuurlijk ook.
Ik voorspel dan ook dat na veel gesteggel uiteindelijk het CDA zich toch aansluit bij VVD en PVV.
Uit de media begrijp ik dat Mark Rutte en Geert Wilders het als oude VVD-wapenbroeders samen best zien zitten, alleen het CDA is nu nog even spelbreker. Wilders: “CDA blokkeert rechts kabinet”, is nu de publicitaire winst voor de PVV voorman. Het CDA hapt opvallens genoeg niet dus is het mij duidelijk dat Maxime Verhagen nu nog even de kat uit de boom wil kijken, de (linkse) honden ondertussen laat vechten om het been. Wilders mag ongestoord stoken om vervolgens goed getimed te beslissen met het oog op het landsbelang.
Het toneelstuk gaat een volgend bedrijf in, het betreft thans slechts een changement.
Ook gewoon op straat kun je vaak knappe staaltjes toneel waarnemen. Zo stond ik laats bij de visboer waar een vrouw wat zenuwachtig naar de baas van de winkel zocht.
Ik hoorde haar aan hem vragen of hij uit Volendam kwam; dat klopte! Haar werkelijke vraag aan hem betrof of hij een stukadoor kende. Ze had zich laten vertellen dat er in Volendam hele goede stukadoors zitten. De visboer ontpopte zich als een rasechte makelaar van Volendam’s roem. Hij noemde een handvol stukadoors op. ‘Ja maar het moet wel zwart’, ving ik nog net als de vervolgvraag van de vrouw op. Dat leidde tot enig gefluister en het overhandigen van een briefje met telefoonnummers. Dat komt wel goed dacht ik zo.
Laatst las ik in de krant een interessant stuk van Wouter Klootwijk, u weet wel van dat programma Keuringsdienst van Waarde. Wouter stelde dat je een rijk mens bent als je een zeer goede tot uitstekende visboer in je naaste omgeving hebt. Vis is gezond, voedzaam en lekker, maar moet vers zijn en er moet variatie in zitten. Nu, onze visboer voldoet ruimschoots aan het predicaat ‘uitstekend’.
Mocht ik weer eens een klusje hebben, dat ik zelf al doe-het-zelfend niet beheers, dan weet ik waar ik wezen moet voor raad en daad.
Misschien kunnen de Volendammers Purmerend ook eens helpen aan een goed recept om toeristen te trekken. Het toerisme wil bij ons maar niet van de grond komen. Ingezet wordt nu op tent, caravan of camper. Er wordt vanaf 24 juni een lang kampeerweekend als promotiemiddel ingezet. Het gehele weekend wordt de kampeerders alle ruimte geboden om Purmerend en de diverse feestelijkheden rond Reuring en Cityslam te 'proeven'.
Tja denk ik dan lijkt het Purmerbos op de Volendamse dijk? Is Reuring te vergelijken met de Volendammer kermis? Kan het Purmerends Museum concurreren met de Volendamse muziekcultuur?
Eerlijk is eerlijk, het Purmerendse uitgaansgebied is groter dan dat van het Volendamse dijkje, er zijn in Purmerend meer horecagelegenheden. Maar het percentage PVV stemmers is in Volendam weer hoger net als het percentage CDA-ers, dat wel!
| 12 juni 2010
De verkiezingen zijn geweest, we zijn verlost van de avondvullende nietszeggende praatjes. Inhoud was, zoals gewoonlijk tegenwoordig, ondergeschikt aan emotie. Journalistiek werden de emoties gemakzuchtig breeduit uitgemolken. De oppervlakkigheid op alle terreinen is in Nederland troef aan het worden.
Sinds jaren heb ik weer eens op de PvdA gestemd. Gewoon omdat ik vind dat die partij het fatsoenlijkste programma heeft en de meest betrouwbare partijleider.
Op de uitslagenavond werd het verlies van drie zetels door de PvdA gevierd alsof Nederland de wereldkampioenschappen voetbal al had gewonnen. Ritmisch werd de naam van ‘topscorer’ Job Cohen door de aanwezige achterban in de zaal gescandeerd. Ik nam waar hoe de PvdA aanhang in een soort trance geraakte en steeds toonlozer en emotielozer ‘Job Cohen, Job Cohen, Job Cohen’ opdreunde. In horror films zie je dat zombies vaak doen.
Ik keek mijn vrouw in verbijstering aan en liet me ontvallen dat ik nu al spijt had van mijn stem op de PvdA. Gelukkig toonde het gezicht van Cohen net zoveel ontreddering als het mijne. Het gezicht van Cohen straalde alles uit maar geen trots.
Job Cohen had natuurlijk al snel door ‘hoe de hazen zullen gaan lopen’. Niks regeringsverantwoordelijkheid voor de PvdA, niks geen ministerschap voor Cohen. Geen enkele reden voor de op monotone toon geuite euforie, zo concludeerde Job voor zichzelf in stilte.
VVD, PVV en CDA hebben samen de kleinst mogelijke meerderheid in zetels. En met wat steun van andere rechtse partijtjes en wisselende steun van D66 en verdeeld links, kunnen VVD, CDA en PVV snel aan het regeren slaan.
Cohen, zo veronderstel ik, bedacht snel wat de partijen in elkaars armen zou drijven. Het CDA zal om deelname aan de regering te kunnen continueren geen enkele scrupule kennen. De VVD ziet kans om voor de 'naar houden wat je hebt' achterban flink wat incidentele meevallers binnen te halen. De PVV is in feite een soort reserve VVD en zal snel haar breekpunten (hoofddoekjes, AOW leeftijd enz.) inwisselen voor nog rechtsere VVD standpunten, zo verwacht ik. De lokkebroodjes om zowel ter linker als ter rechterzijde calculerende kiezers weg te kapen hebben hun werk gedaan.
VVD en CDA zullen samen proberen de PVV hetzelfde kunstje (weet u nog) te flikken als met de Lijst Pim Fortuyn. Maar dat is van latere orde, zo bedacht Job Cohen.
De in de pers flink opgerakelde tegenstelling tussen Geert Wilders en Hero Brinkman zal een toneelstukje blijken. Hero Brinkman ving de kritische PVV-ers op en registreerde ze. Geert en Hero hebben na de verkiezingen weer broederlijk de vier handen op één buik. Ze weten nu precies door de aanklampingen van Hero wie kritisch is en wie recht in de ‘Wilders leer’. Aan het breken van dit blok zullen VVD en CDA nog een hele kluif krijgen. Trots kunnen Geert en Hero nu al terug kijken op hun kunstje.
De PvdA is veroordeeld tot de oppositiebanken. Maar dat kan op de korte termijn wel eens de positie van de echte winnaar blijken. Ik ben bang dat alleen Cohen dit moeizame scenario op de uitslagenavond besefte. Ja ook bestuurders met staatsmanschap in hun bagage worden steeds schaarser. Trots zal Job Cohen (zie portret met toelichting) straks terugdenken aan zijn feilloze analyse van de dorpspolitiek in Nederland.
Opmerkelijk was ook het verdwijnen van Trots op Nederland. Rita Verdonk behaalde geen één zetel. Dit in weerwil van de vreemde overwinning die haar partij bij de gemeenteraadsverkiezingen op lokaal niveau zeer recent nog behaalde. Ik ben zo vrij om te veronderstellen dat op lokaal niveau de partij van Rita Verdonk vaak door de ‘domme’ kiezer is aangezien als stand-in voor de in veel gemeenten niet deelnemende PVV.
Nu Trots op Nederland (TON) landelijk is ingestort vreest de achterban met de financiële rekening te worden opgezadeld. De afdeling Pijnacker-Nootdorp van Trots op Nederland, de woonplaats van oprichtster Rita Verdonk, splitst zich af van deze politieke partij. Aanleiding is de verkiezingsnederlaag. Daardoor komt er geen geld meer binnen bij de landelijke partij, en de leden van de afdeling Pijnacker-Nootdorp zijn bang dat eventuele schuldeisers zich nu bij hen melden. Die afdeling zit ‘dicht bij het vuur’ denk ik dan, dus er is alle reden om hun argumenten voor afsplitsing serieus te nemen. In Pijnacker-Nootdorp gaat de afdeling verder als Gemeentebelangen. Ik voorspel dat heel snel veel lokale Trots op Nederland-afdelingen zullen volgen.
Trots is mooi, maar de vrees voor een greep in de portemonnee breekt beloften.
| 05 juni 2010
Het bezuinigen wordt menens in Purmerend. Maar waar gaat het nu om?
Als ik Dagblad Waterland lees en Webregio dan kom ik qua informatie niet veel verder dan de optekening van de eerste emoties en een puntige uitspraak van een wethouder.
Zo kreeg wethouder Mona Keijzer het gram over zich heen van de directie van het Centrum voor de Kunsten Wherelant: 'Culturele amputatie en regelrechte kapitaalvernietiging'. Zo ervaart de directie de aangekondigde bezuiniging en kopte Dagblad Waterland.
Even later was het Roald Helm (foto) die met betrekking tot kunsteducatie de kwade boodschap verkondigde. Helm laat weten dat de gemeente het voornemen heeft de gemeentelijke subsidie voor het Kunstenplan in het basisonderwijs en het Cultuurtraject in het voortgezet onderwijs geheel te schrappen.
Hij onderstreept dit met een wonderlijk en tegelijkertijd ook provocatief argument:
,,Ouders hebben wel geld om een gameboy voor hun kind te kopen. Dat geld zou je ook in cultuureducatie voor je kind op school kunnen stoppen''.
Zowel Webregio als Dagblad Waterland gingen er voor om deze uitspraak centraal in hun berichtgeving te zetten.
Roald Helm zal er nog even aan moeten wennen dat bij veel journalisten 'simplisme' het tegenwoordig wint van inhoud.
Uit betrouwbare en raadpleegbare bron weet ik dat zowel Keijzer als Helm aan de lokale journalisten een uitgebreide toelichting hebben gegeven waar het nu precies om gaat. Veel meer dus dan de summiere berichtgeving in Dagblad Waterland en op Webregio doet vermoeden.
Het betreft namelijk de uitvoering van een bezuinigingsopdracht van de gemeenteraad. Die bovendien nog inhoudelijk met de gemeenteraad op 28 juni a.s. zal worden besproken.
Voor een goede informatieve journalistieke weergave kun je vaak terecht bij rtv Purmerend zo weet ik inmiddels. De lokale omroep die tegenwoordig op een onderhoudende manier via de TV, met een toelichting door Piet van Dijk, verslag doet van de raads- en commissievergaderingen Ik ben daar een trouw kijker van en heb er zelfs onlangs mijn abonnement met het NNC (moederblad van Dagblad Waterland) voor opgezegd, want daar werd ik al geruime tijd niet meer op maat bediend met actuele politieke informatie. Helaas heeft, wellicht onder druk van bezuinigingen, de lokale politieke berichtgeving een heel oppervlakkig karakter gekregen. En lees je in de krant nog hooguit (vaak acherteraf) wat er gebeurt maar bijna nooit meer waarom het gebeurt.
In een bericht op tekst tv van rtv Purmerend wordt uitgelegd waar het qua bezuinigingen om gaat en hoe de verdere besluitvorming tot stand komt.
Om u van dienst te zijn heb ik het bericht van rtv Purmerend hieronder maar integraal opgenomen.
|
'250.000 minder voor welzijn, educatie en sport |
|
woensdag, 02 juni 2010 11:50 |
|
Als de Gemeenteraad met de voorstellen instemt vallen de klappen vooral bij de culturele educatie in het onderwijs (met grote gevolgen voor kunstencentrum Wherelant), maar vooral voor de leerlingen op de basisscholen en het vervolgonderwijs. Voor culturele activiteiten zullen de scholen andere financiers moeten zien te vinden. Anders is het daarmee over en uit. Dat belooft 28 juni dus nog een interessante discussie tussen de raadspartijen te worden. Want wat het college wil, dat kan in de nieuwe duale verhoudingen in de gemeenteraad zomaar anders komen te liggen. 28 juni zit ik aan de beeldbuis gekluisterd dat moge duidelijk wezen. |
| 29 mei 2010
Veel kiezers hebben hun vertrouwen in de gevestigde politiek verloren. Om daar wat aan te doen worden we tot vervelens toe geconfronteerd met televisie debatten. En helpt dat om het vertrouwen te herstellen? Nee dus.
Sterker nog we zijn nu in de fase beland dat het elkaar zwartmaken naar een hoogtepunt gaat. De betrouwbaarheid van de partijen en hun partijleiders wordt over en weer door de nu nog politieke kopstukken hevig aan de kaak gesteld.
Gedraai en leugens over koopkracht garanties, harde breekpunten worden boterzacht gemaakt, partijprogramma’s worden asociaal te kijk gesteld, lieve opmerkingen worden als seksistisch aan de kaak gesteld.
Het openlijk en publiekelijk zoeken naar een nieuwe visie om uit de malaise te komen, wordt niet als eerlijk, maar als geblunder en gestuntel afgedaan. Kortom er blijft geen spaan heel van de betrouwbaarheid. De toevallige kiezer die nog kijkt naar de debatten, ziet al zijn vooroordelen tegen de huidige politiek bevestigd.
Nieuwe partijen met exotische namen zoals: Partij één, Lijst 17, MenS, Piratenpartij, Nieuw Nederland, krijgen geen been aan de grond bij al dit wederzijds laag-bij-de-grondse geweld.
En wie via Stemwijzer of Kieskompas stemwijsheid wil halen krijgt de meest wonderlijke adviezen. Bovendien bewijzen beide ‘wetenschappelijk’ opgezette stemadvieshulpen hun wederzijdse onbetrouwbaarheid en invaliditeit. Invullen levert namelijk bij beide stemadviseur niet hetzelfde resultaat op. Toch een eerste voorwaarde om de keur ‘wetenschappelijk valide en betrouwbaar’ te kunnen krijgen.
Als klap op de vuurpijl blijkt dat je in Purmerend niet op Jan Peter Balkenende kan stemmen. Afgaande op de affiches van het CDA is dat in de eerste plaats Mona Keijzer. Hoe dat zit snapt niemand.
Hierover werd ze dan ook terecht aan de tand gevoeld door LP politicus Henk Heida.
Mona liet met een stortvloed aan woorden weten toch meer toekomst te blijven zien in Purmerend.
Al eerder bespeurde ik bij deze quasi fragiel ogende CDA bewindsvrouw een ambitieus mannenhart. Dus ze gaat wel degelijk naar de Tweede Kamer als het zo uitkomt en ze zal wel degelijk een burgemeesterspost ergens pakken als die kans zich voordoet. Anders zie ik geen verklaring om in Purmerend nu zo met zichzelf te adverteren. Bovendien, wie even op haar naam googled zal verrast staan over de vele treffers met wervende teksten.
Jammer dat Henk Heida in zijn vraagstelling op de ‘lubberensiaanse’ antwoorden van Mona niet echt keihard doorpakte. Ik denk dat hij plotsklaps een warm gevoel kreeg omdat Mona ‘zo lief naar hem keek’. Dat blijft toch het ultieme wapen dat een vrouw op een man voorheeft.
Mona Keijzer verrichte ook de aftrap die de Purmerenders moet laten beseffen dat het menens wordt met de bezuinigingen. Dagblad Waterland kopte: 'Culturele amputatie en regelrechte kapitaalvernietiging'. Zo ervaart het Centrum voor de Kunsten Wherelant de aangekondigde bezuiniging.
Purmerend schrapt een derde van de subsidie, ruim een ton. Dat heeft de directie dinsdag te horen gekregen in een gesprek met wethouder Mona Keijzer. Bij de directie strijden verbijstering, woede en ongeloof om voorrang.
De directie van Wherelant zal de lieve blik van Mona Keijzer niet hebben ervaren, dat is me wel duidelijk.
De datum die echter boven alles uitsteekt en bijna door iedereen wordt genegeerd is 26 juli 1581. Toen werd het Plakkaat van Verlatinghe, ook wel de Acte van Verlatinghe of akte van afzwering genoemd, ondertekend. Dit was de officiële verklaring van de Staten Generaal waarin Filips II werd afgezet als hun heerser. Het is in die zin de Nederlandse onafhankelijkheidsverklaring. De revolutionaire daad van de Nederlanders diende als inspiratiebron voor veel latere revolutionaire bewegingen. Het verhaal gaat zelfs dat Thomas Jefferson bij het schrijven van de Amerikaanse onafhankelijkheidsverklaring in 1776 een kopie van de Acte van Verlatinghe bij de hand had.
In het Gezinsblad las ik een stukje van Piet Hein Debets(foto) waarin hij zijn genoegen over het 600 jarig heerlijkheidsfeest van zich afschreef. Hij vond een aantal zaken niet en een enkel geval wel erg, zo vervolgde hij zijn stukje. 
“Mobieltjes, horloges, geld,” beet de bivakmuts met honkbalknuppel de fractieleden toe. Leefbaar Almere raadslid Jannie Degenhart (foto) kon slechts met een snelle handbeweging voorkomen dat haar handen met een klap van de honkbalknuppel verbrijzeld werden. Vincent van der Velde kreeg klappen, maar gelukkig niet zo hard. Hij hield er twee blauwe plekken in zijn gezicht en een stekende hoofdpijn aan over.
