| 18 februari 2012
Het was weer een goed jaar voor mijn bescheiden managerial bureautje. Mijn klanten zijn voornamelijk overheden en geprivatiseerde of verzelfstandigde voormalige overheidsdiensten of daaraan gelieerd.
Des te meer er wordt bezuinigd op ambtenaren en aan de markt wordt overgedragen, des te drukker krijgen ik en mijn branchegenoten het.
Enfin ik zal u met deze succesformule hier niet verder mee vermoeien. De Romein Cato sprak te pas en onpas als slotwoorden: Overigens ben ik van mening dat Carthago verwoest moet worden. In die zin moeten mijn woorden worden verstaan.
Om het goede afgelopen jaar te vieren was ik een weekje in het mondaine St. Moritz. Een beetje skiën en flaneren. Mijn medewerkers, uitsluitend familie, had ik als beloning voor hun harde werken meegenomen. Door het op deze manier te doen kan ik het als bijzondere beloning ook fiscaal gunstig voor de zaak benutten, maar dit terzijde.
Voor zover ik ze versta praat ik graag met Zwitsers. Zo weet ik dat het land zo duur is omdat de inkomstenbelasting er erg laag is. Alle belastinginkomsten zitten er versleuteld als opslagen in wat je er koopt. Hoor je bij ons eigenlijk nooit iets over, ook niet dat alle toeristen op deze manier dus lekker dik extra meebetalen aan de Zwitserse staatshuishouding.
Toen ik er was werd de discussie beheerst door het bericht dat Zwitserse moslimorganisaties een eigen 'moslimparlement' willen. Zodat de islamitische gemeenschap in het land voortaan 'met één stem kan spreken'. Er zijn circa 400.000 moslims in Zwitserland.
Vooral het besluit in 2009 dat de grote meerderheid van de Zwitsers instemden met een verbod op minaretten zette kwaad bloed bij de moslimgemeenschap. En daar is nu deze reactie het gevolg van.
Natuurlijk werd er gevraagd hoe wij dat in Holland nu oplossen met al die buitenlanders. Ik merkte daarbij dat we in het buitenland niet langer bekend staan om onze klompen en tulpen, maar veel meer als die ‘xenofobe Hollanders’.
Uiteraard heb ik uitgelegd dat dát wel meevalt. Als je de DNA van de gemiddelde Nederlander zou onderzoeken dan bestaat dé Nederlander eigenlijk niet. Niet voor niks werd ons op school geleerd dat de Batavieren bij Lobith ons land binnenkwamen en ons zo beschaving brachten. En dat proces van geestelijke en stoffelijke verbetering van het Nederlandse volk -van buitenaf- is daarna niet gestopt en gaat tot op de dag van vandaag verder.
Geduldig leg ik uit dat ons land heel dichtbevolkt is waarbij iedereen zich met iedereen bemoeit of wil bemoeien. Dat geeft van tijd tot tijd de nodige spanningen. Het land -ons land- heeft als oplossingen een veelheid van politieke partijen en voorts wemelt het er van de meldpunten tegen van alles en nog wat.
Zo heb je: meldpunt ouderenmishandeling, UFO meldpunt, meldpunt veilig verkeer, dierenmeldpunt,diverse meldpunten kindermishandeling, meldpunt discriminatie, meldpunt misdaad anoniem, meldpunt bezorgd, meldpunt spruitjeslucht. En zo kan ik nog wel even doorgaan.
Af en toe gooit iemand er een meldpunt bij. Zo is er recent een meldpunt Oost-Europeanen opgericht door een Nederlandse politieke beweging. Met Pietje Bel gedrag lokt deze beweging keer op keer succesvol de bourgeoisie uit haar tent. Zelfs in Italie wil men dit voobeeld volgen. Niet te vergeten dat ook de SP in 2005 al een meldpunt Oost-Europeanen had.
Een bekende Nederlandse schrijver, vertel ik dan verder, wist ook precies hoe je een bepaalde groepering uit zijn tent kon lokken. Hij schreef dan weer iets lulligs over de PvdA, en hup daar had hij de kat in de gordijnen. Later vertelde hij eens dat hij dat gewoon deed om dezelfde reden als waarom de trambestuurder af en toe zijn bel uitbundig laat rinkelen. Gewoon voor de lol dus. Dat principe werkt nog steeds in Nederland en kun je op veel meer situaties loslaten.
En dat doet nu ook dat instellen van dat meldpunt Oost-Europeanen, een simpel gegeven dat werkt als de bel van de trambestuurder.
Het houdt veel Nederlanders en Europeanen bezig met geschrijf en debat. Ach zo houd je ook een beetje de ellende van de straat, voltooi ik mijn uitleg.
En we zijn op vakantie, dus laten we daar een goed glas op heffen!
| 04 februari 2012
De financiële sector wacht een nieuwe crisis. Na de kredietcrisis, het Europese schuldenprobleem en de pensioencrisis dreigt de vastgoedsector de bedrijfstak te destabiliseren. Jan Sijbrand, directeur Toezicht bij de Nederlandsche Bank (DNB) trekt aan de bel. Het is volgens Sijbrand steeds moeilijker om kantoren te verkopen, ongeacht de soms enorme kortingen die eigenaren geven. 'Vastgoed is een probleem voor de sector door het structurele overaanbod aan kantoren en winkelpanden. Er is minder behoefte vanwege het flexibele kantoor, thuiswerken en het internetwinkelen’.
Purmerend kan zich, wat betreft de kantorenmarkt, niet onttrekken aan de slechte economische situatie. Toch doet Purmerend het in vergelijking met het landelijk gemiddelde niet slecht qua leegstand van kantoren. Dat blijkt uit de onlangs uitgekomen evaluatie kantorenmarkt van het college van B&W. Landelijk is er een leegstand van kantoren van 14%. In Purmerend is dit, toen het werd gemeten, ‘slechts' 8%, zo lees ik op de website van de Stadspartij.
Maar uit zeer betrouwbare bron weet ik dat dit geflatteerde cijfers zijn. Het betreft percentages gebaseerd op geregistreerde leegstand. Door de snelle ontwikkelingen in de vastgoedsector zijn ze ook nog eens gedateerd. De verborgen leegstand is in deze cijfer niet meegenomen. Veel bedrijven zitten door oorzaken die Sijbrand noemt veel te ruim in hun huisvesting. Ik hoor in mijn welingelichte omgeving een getal van 30% noemen.
Deze overhuisvesting is uiteraard ook in Purmerend aan de hand. Kijk maar eens naar de huisvesting van makelaars, projectontwikkelaars, hypotheekwinkels, detailhandel in witgoed en woninginrichting. In die sectoren zijn al forse ontslaggolven aan de gang. Het cijfer van wel 35% zoemt rond. Even zovele werkplekken die vrijvallen, dus ontstaat overschot in huisvesting. Dus wat zegt nu zo’n cijfer van 8% in dezelfde week dat woningcorporatie Vestia de woningmarkt nog verder in het verderf stort?
Is het nu allemaal kommer en kwel in economisch opzicht? Nee natuurlijk. Zo lees ik dat het salarispeil van de Nederlandse bankiers weer terug is op het peil van net voor het uitbreken van de kredietcrisis. Het inbouwen van de bonussen is in de regel in het vaste salaris gebeurd. Vlak ook de inkomens en de transfersommen van de voetbalsterren niet uit en de salarissen in de tv-wereld. Zo strijkt Gerard Joling anderhalf miljoen euro per jaar op bij SBS en presenteerde voor dat geld voor het laatst een programma in het voorjaar van 2011. Vestia directeur Erik Staal verdient een half miljoen euro per jaar. Hij is inmiddels opgestapt, hopelijk zonder vertrekregeling.
Minister van Onderwijs Marja van Bijsterveldt stelt voor de tweede keer een onderzoek in naar de beloning van de bestuurders van ROC Flevoland en ROC Amsterdam. De vier bestuurders behoren nu tot de tien bestbetaalde ROC-bestuurders van Nederland. In de periode 2008-2010 steeg hun salaris van pak ‘m beet 1,5 ton met 20 procent.
CDA-minister Spies heeft een wetsvoorstel ingediend om het aantal gemeenteraadsleden met eenderde in te perken. Typisch dat dit bezuinigingsvoorstel zich op de lagere overheid richt. Je zou juist verwachten dat de trap van bovenaf zou worden geveegd. Dus eenderde van de kamerleden wegbezuinigen. Natuurlijk was de SP er weer als de kippen bij om de nadelen van de het voorstel van minister Spies uit te meten. Laurens Ivens (SP-gemeenteraadslid in Amsterdam) beschuldigt minister Spies zelfs van een ondemocratische maatregel en stelt voor om de vergoeding van raadsleden te verlagen. Onverminderd principieel maar verder natuurlijk het opvoeren van een populair shownummer. Net zoals Paul Ulenbelt, woordvoerder van de SP in pensioenzaken, in de Tweede Kamer onlangs opvoerde. Maar dit terzijde.
De vergoeding van goed functionerende raadsleden en andere volksvertegenwoordigers staat overigens naar mijn mening in geen enkele verhouding tot wat van hen wordt gevergd. Daarop bezuinigen leidt, net als wat bij het ambtenarenkorps nu al aan de hand is, tot de bekende situatie: If you pay peanuts, you get monkeys. Dat de maatregel van minister Spies ook de leegstand van ruimten in stadhuizen zal bevorderen is natuurlijk een veel sterker tegenargument, gelet op de aanstormende vastgoedcrisis.
| 28 januari 2012
Afgelopen donderdag liep het lerarencorps te hoop tegen de plannen van ons kabinet. Minister Marja van Bijsterveldt (CDA) moet het als boodschapper daarbij extra ontgelden. Bestuurslid Marten Kircz van de Algemene Onderwijs bond (AOb) zei donderdag na afloop van de lerarenstaking dat Van Bijsterveldt "niet het intellectuele niveau heeft om minister van Onderwijs te zijn".
Van links tot rechts werd hij per kerende post gekapitteld om deze ondiplomatieke woorden, die overigens uit de grond van zijn hart kwamen. Als Van Bijsterveldt zijn kritiek persoonlijk heeft opgevat, wil hij in dat geval excuses aanbieden. "Maar voor het zakelijke deel blijf ik achter mijn woorden staan," zo reageerde Kircz. Kircz begrijpt dat de AOb zich distantieert van zijn uitspraken, maar hij benadrukte op de radio dat hij heeft gesproken vanuit zijn lerarenhart en volgens mij ook namens heel veel leraren. Als zelfs hartstochtelijke niet-stakers plotseling in actie komen en er zelfs lid van een vakbond voor worden dan moet er wel iets aan de hand zijn.
De eerlijkheid van Kircz in zijn rol van vakbondsbestuurder spreekt mij bijzonder aan. Hij toont ermee aan nog niet in de nomenklatoera-achtige bestuursstructuur van ons land te zijn opgenomen. Dat zal hem nu wellicht ook niet meer lukken. Uiteraard ben ik het ook een beetje niet eens met Kircz. Zijn beschuldiging over een te laag IQ alleen aan het adres van minister Van Bijsterveldt doet de overige voorstanders van de kabinetsplannen tekort. Ook toont de uitspraak weinig historisch besef bij Kircz. Sinds de basisschool heb ik zelf alle linkse en rechtse hobby’s die op het onderwijs werden losgelaten meegemaakt. Toen mijn kinderen in ditzelfde leertraject terecht kwamen heb ik ze altijd voorgehouden: ‘niet druk maken, kijk naar mij. Gewoon doorrotzooien op school. Op eigen kracht eruit komen dat toont pas de ware pioniersgeest.’
Mijn kinderen en ik zullen dus nimmer in actie komen tegen foute kabinetsplannen voor het onderwijs. Dat is verspilde energie die je beter in eigen leertrajecten kan steken. Het toont ook aan dat de ware liberale geest van de Verlichting geregeld door huize Meander waait, maar dit terzijde. Ook weten mijn kinderen via mij niet beter dan dat het onderwijs van hoog tot laag wordt bestuurd door het slechtste jongetje of meisje van de klas. Die er lekker populistisch op los gaan. Dat was vroeger zo en is nu nog zo. Gelukkig wordt van een columnist juist ondiplomatieke taal verwacht. Anders was ik en niet Kircz nu de gebeten hond.
Uit betrouwbare bron (alsof ik erbij was) vernam ik dat onze Purmerendse CDA-wethouder in de wandelgangen van het onlangs gehouden CDA-congres het gesprek van de dag was. Mona Keijzer, was als lid van het Strategisch Beraad lang aan het woord op het podium. Met een heldere stem, ferme houding en een duidelijk verhaal kreeg de wethouder van Purmerend en moeder van vijf kinderen veel applaus op het CDA-congres. Vooral het combineren van het politiek-bestuurlijke bedrijf en het moederschap van vijf kinderen oogste daarbij bewondering.
De geniale maar ondertussen nietszeggende vondst dat het CDA claimt nu een politieke partij van het ‘radicale midden’ te zijn, zal door haar wellicht niet zijn bedacht, maar zou aan de vindingrijke geest van Mona Keijzer kunnen zijn ontsproten. Er wordt nu al serieus rekening mee gehouden dat Mona Keijzer binnenkort het wethouderschap inruilt voor een kamerzetel. Als het CDA met het radicale midden de gunst van de kiezer weet te krijgen, zit er zelfs een staatsecretarisschap in. Om van een ministerspost maar niet te spreken.
Als ik Mona was zou ik wel zorgen dat ik niets in directe zin met het onderwijs te maken zou hebben. Want het verwijt van Kircz zal nog lang naklinken en zet bewindslieden toch voor de vraag: moet ik me zorgen maken om oordelen over mijn IQ als ik een dergelijke post ga bekleden?
| 21 januari 2012
Beemster en Purmerend gaan ambtelijk samenwerken. Althans, als de intentieverklaring daartoe op 4 februari door burgemeester Brinkman en burgemeester Bijl mag worden ondertekend. De ambtelijke samenwerking heeft tot doel de efficiëntie en de effectiviteit van de ambtelijke ondersteuning en dienstverlening te verhogen. Louter goede bedoelingen zitten er dus achter. Maar geloven de burgers dat ook?
De inwoners van Purmerend zal het een worst wezen. Hoewel een enkele kritische geest waarschuwt dat door schaalvergroting een verdere verwijdering van de individuele burger plaats kan vinden. Een ander waarschuwt dat Purmerend moet oppassen de Beemster niet indirect te gaan subsidiëren. In de Beemster ligt de zaak anders. Daar heeft het denken in complottheorieën erover een vlucht genomen. Zo wordt bedacht dat de voormalige wethouders van Purmerend, Brinkman en Kroese, thans burgemeester en gemeentesecretaris in de Beemster, een modern voorbeeld van het paard van Troje zijn. Op de website Beemstertoekomst kun je de vaak kwetsende maar ook hilarische reacties van verontruste burgers lezen. Al die burgers vrezen dat de ambtelijke samenwerking zal leiden tot annexatie van de Beemster door Purmerend. En hoewel daar beslist goede argumenten voor zijn aan te voeren en je de verantwoordelijke bestuurders voor die nalatigheid best met kritiek mag opzadelen, is een fusie of annexatie jammer genoeg totaal niet aan de orde. Kortom, er wordt in de Beemster door ‘verontruste burgers’ een probleem verzonnen dat niet bestaat en daaromheen wordt het bewijs gecomplotteerd.
Zoals te verwachten zijn er uiteraard politici die deze onrust gaan exploiteren. Vreemd genoeg stak dit verschijnsel de kop op in de vergadering van de commissie Algemene Zaken in Purmerend. De Purmerendse SP-vertegenwoordiger nam het in Purmerend op voor de verontruste Beemsterlingen. Zoals gebruikelijk met weinig feitelijke inhoud maar met veel poeha. Het ontbreken van een SP-fractie in de raad van de Beemster zal daar wel aan hebben bijgedragen. Je moet dan toch ergens je ei kwijt als politieke partij in verzet tegen alles wat als elite wordt aangemerkt en al die anderen die teveel verdienen.
De Beemsterlingen moeten volgens de Purmerendse SP door een volksraadpleging laten weten of ze voor een ambtelijke samenwerking zijn. Daar zou dus in Purmerend toe moeten worden besloten. Net alsof Purmerend het bestuurlijk al voor het zeggen heeft in de Beemster. Eigenlijk een pleidooi dus van de Purmerendse SP om in de Beemster in te grijpen alsof de Beemster al geannexeerd is. Ondertussen wordt bij dit SP-machtsvertoon de consequentie over het hoofd gezien dat een volksraadpleging in de eerste plaats in Purmerend zou moeten worden bepleit. De SP-fractie zit er en wordt uiteindelijk betaald voor en door de Purmerendse burgers. Maar dit terzijde. Ik zou als ik politicus was in zo’n vergadering kennis nemen van de volkse propagandapraatjes van de SP gericht op de inwoners van een andere gemeente. En verder denken: ‘daar heb je ze weer’.
Maar dat liep in de Purmerendse raad toch anders. Alsof het een plasvlieg betrof zo richten vele andere fracties hun stralen op de arme Purmerendse SP-vertegenwoordiger. Zo de ondoordachte en onbeduidende bijdrage van die partij onnodig veel aandacht gevend. Precies wat de SP tactiek is, net als die van de PVV overigens. Belletje trekken, ongenuanceerde kreten slaken, afwijkend platvloerse debattechnieken alles onder het motto: slechte reclame voor onze partij bestaat niet.
In mijn vorige column sprak ik voorzichtig van een regeringscoalitie VVD en SP. SP-voorman Roemer wil wel, minister-president Rutte ziet het niet zitten.
Maar misschien als PVV-leider Wilders zijn positieve oordeel erover uitspreekt en ook mee wil spelen komt het er toch van. Ik sluit niets uit, dat merkt u wel. Mijn complottheorieën op dit punt zijn veel waarschijnlijker qua waarheidsgehalte dan de theorieën over annexatie van de Beemster door Purmerend.
| 14 januari 2012
Buurman komt binnen en ziet me zitten piekeren. ‘Ha Meander kom je weer niet uit dat stukje voor op de website. Mis je inspiratie, heb je een writer’s block? Moet ik je even helpen?’ Ik mompel wat voor me uit en dat ziet buurman als een aanmoediging.
‘Weet je nog je vorige column Meander over die excuuscultuur waar plotseling zoveel belangstelling voor is? Nu ik weet er nog een paar. Wat dacht je van de Molukkers die dienst deden in de KNIL. Die met een dienstbevel met hun ganse familie naar Nederland werden bevolen. Zou tijdelijk zijn maar het werd permanent. Nooit excuus voor gemaakt door welke regering dan ook.
Ook las ik onlangs een verhaal over zeven burgemeesters die in de oorlog tegen bevelen van de bezetter ingingen. Die werden ontslagen en gedeporteerd. Eén kwam er maar terug. Heeft de regering in ballingschap nooit iets aan gedaan, ook geen Rode Kruispaketten gestuurd. En na de oorlog, voor zover ze nog leefden, niet geholpen. Nooit excuus voor gemaakt.” Ik merk iets op in de trant van dat ik dat triest vind, maar dat je met dat excuus maken wel aan de gang kan blijven als je erover brainstormt.
‘Oke, schrijf dan iets over die Hero Brinkman die voor de tweede keer de Arondeuslezing wist te frustreren. Of over die PVV-gedeputeerde die een PvdA- collega-Statenlid Selçuk Öztürk van de PvdA ''een stuk uitgekotst halalvlees, gemaakt van Turks varken'' heeft genoemd. Vergeet ook onze Koningin niet die dik verstopt onder de lakens moskeeën bezocht. Allemaal in het economische belang van onze natie. En de reactie van blonde Geert daar weer op. Vervolgens de reactie van onze vorstin die het allemaal maar onzin vindt. En toen de reactie van dat PvdA-Kamerlid die deze opmerking van de Koningin weer als een politiek statement veroordeelde.’ Zuchtend geef ik buurman terug dat ik als rechtgeaard republikein me over ons vorstenhuis niet druk wens te maken. Voorts probeer ik PVV-provocaties dit jaar uit mijn columns te houden. Dat lukt nu dus al weer niet, net als het minder eten, drinken en het stoppen met roken.
‘Oké schrijf dan iets over de horrorwinter die ons verleden jaar werd voorspeld. Bijvoorbeeld meteen dat die voorstellen om het KNMI op te doeken, omdat het een linkse hobbyclub is, dus zo gek nog niet zijn. Neem dan meteen het opdoeken van één van de drie tv-netten, wat de VVD wil, erin mee. Wat mij betreft kunnen ze overigens alle drie de netten wel opheffen. Nu is het noch een linkse noch een rechtse hobby op tv wat ik voorgeschoteld krijg, maar dit terzijde.’ ‘Buurman je draaft door’, antwoord ik. ‘In Nederland maken ze geen tv, maar alleen maar commerciële reclameboodschappen die ze tv-programma’s noemen. Voorts houden ze elkaar bezig zodat je steeds dezelfde mensen ziet die elkaar het balletje toespelen.. En wat dat KNMI-verhaal betreft, ik luister alleen maar naar Jan Visser op Radio Noord-Holland. Die beperkt zich altijd tot het weer van de dag of de volgende dag, zeer betrouwbaar!’
‘Wel Meander, wat vind jij dan van die opmerkelijke opmars van de SP? In de peilingen is de partij nu al bijna net zo groot als de VVD. SP-kopstuk Emile Roemer ziet samenwerking met de VVD in een regering wel zitten, dat is even opmerkelijk. Ik kijk er al naar uit.’ Een beetje bozig reageer ik door te stellen dat we steeds meer een volkje van leeghoofden en leve de lol en altijd maar mopperen aan het worden zijn. Welingelichte kringen beweren zelfs, zo stel ik met een stalen gezicht, dat de PvdA Andre van Duin zou hebben gepolst voor een volgend lijsttrekkerschap. Buurman kijkt me ongelovig aan bij dit laatste.
Opgelucht leg ik mijn pen neer, dankzij buurman ziet deze column toch weer het licht.
| 07 januari 2012
Elk nieuw jaar begint zoals het oudjaar eindigt. We voeren met zijn allen een toneelstukje op alsof alle slechte gebeurtenissen van het oude jaar in het nieuwe jaar zijn weg te wensen. Een gelukkig, goed, gezond, enzovoort, Nieuwjaar gewenst zijn de bijbehorende boodschappen. De jaren meanderen door de eeuwen heen, heeft een Chinese Mandarijn ooit eens als wijsheid bedacht.
Het lijkt wel alsof dit jaar iedereen elkaar voorspoed toewenst, maar gelijktijdig ook alle zwartboeken van de plank haalt. Wat we elkaar aan geluk toewensen spoort niet met wat we aan elkaar aan informatie en slecht nieuws doorgeven. Denk maar aan de harde wind en regen waarvoor zelfs eigen codes zijn verzonnen alsof het een boek van Dan Brown betreft. Voorheen had je harde wind met kans op hagel en enige mogelijkheid tot schade. Nu komt code oranje tevoorschijn en wordt elke omgevallen boom, doorlekkende dijk of geknapte bovenleiding de hele dag als rampspoed over ons heen gestort.
Skimmen lukt niet meer, maar een oude junkentruc om vallend geld in de automaat te houden wordt als new trick verkocht in de media. Ik heb jaren terug aan zo’n geprepareerde automaat nog eens flink geld verdiend. Mijn geld kwam er niet uit. Even in het gat voelen, prop papier eruit en daar kwamen de euro's, alsof je van een fruitautomaat won. Ik wens mezelf in het nieuwe jaar, en de kans is groter dan het hebben van een winnend staatslot, wederom zo’n gelukje. Maar dit terzijde.
De miljardensteun die de regering links en rechts als een late Sinterklaas uitdeelt, verdwijnt als sneeuw voor de zon, zegt voormalig Nederlandse Bank-directeur Nout Wellink. Ondertussen zijn de december-feestuitgaven niet lager dan de jaren hiervoor en is er aan vuurwerk ook niet minder, maar wel voor zwaarder vuurwerk, uitgegeven. De supermarkten spreken zelfs van een topmaand. De run op het boeken van vakantiereizen is weer begonnen en velen maken zich op voor de luxe wintersport. Dit op hetzelfde moment dat er een bericht komt dat er weer eens een dijk op doorbreken staat. Mens en dier moeten daardoor worden geëvacueerd en gelijktijdig komt het bericht dat de pensioenen worden afgeschat.
De ex-ministers Zalm en Borst laten weten dat ze vinden dat de toenmalige regering in Londen, inclusief koningin Wilhelmina, verzaakt hebben bij de jodenvervolging in Nederland. Daarvoor zou de huidige regering zijn excuses moeten maken. En natuurlijk is er weer zo’n mallote politicus die daar publiciteitsgeil een item van maakt. Waarom Borst en Zalm toen ze jaren terug zelf de dienst uitmaakten in de regering niet een dergelijk initiatief namen blijft ondertussen onduidelijk.
Maar ik weet het goedgemaakt. Laten we onze roemruchte geschiedenis er eens op napluizen om te zien of we een excuuslijst kunnen maken. En dan later natuurlijk weer een excuuslijst daaroverheen omdat de excuses op verkeerde interpretatie van feiten of zonder feiten werd gebaseerd. In Amsterdam heeft een museum een groot schilderij van de intocht van Napoleon ter bezichtiging opgehangen. Op dat schilderij is te zien hoe de elite van Amsterdam en de rest van Nederland in het stof kroop en collaboratie aanbood aan Napoleon. Diezelfde mensen kwamen toen koning Willem I zichzelf uitriep als opvolger van Lodewijk Napoleon tot koning, weer in alle aanzien aan de macht. Dit feit vieren we in 2013. Een excuusje hiervoor lijkt me in dit geval, tweehonderd jaar, later ook wel op zijn plaats.
En vele jaren daarvoor hadden we de politieke moord op Johan van Oldebarnevelt en de geregisseerde politieke moord op de gebroeders De Witt. Achter beide moorden zaten toen ook politieke motieven van toenmalige Nederlandse hoogwaardigheidsbekleders die we nu geacht worden met achting te gedenken. Hun, ook Koninklijke, nazaten zou een publiekelijk excuus maken voor wat hun voorouders deden niet misstaan.
En het sociale klimaatverval waarbij we de geestdodende politiek van SP en PVV sluipenderwijs bezit van ons laten nemen, tja, dat doen we ons zelf aan. Er zijn al columnisten die beweren dat we daarvoor over vijftig jaar onszelf excuus zullen moeten maken.
U merkt, ik meander er lustig op los. Ik wens u veel wijsheid in het nieuwe jaar.
| 31 december 2011
Plotseling kan het wel. Zonder noemenswaardige ingrepen is het tweerichtingsverkeer in de Nieuwstraat en Westerstraat terug van weggeweest. In november stelde de Stadspartij dit al voor, maar toen werden er allerlei problemen verzonnen om dit goede voorstel de grond in te boren. De minimale variant die de Stadspartij voorstelde werd als te gevaarlijk gezien door de meerderheid van de gemeenteraad. Er zou wel 100.000 euro nodig zijn om het veilig uit te voeren.
Eind december kreeg het voorstel van de Stadspartij een herkansing. Met dien verstande dat er werd afgesproken dat het opnieuw instellen van tweerichtingsverkeer 100.000 euro zou mogen kosten. En wat blijkt nu. Het kost bijna niets. Het zou nu nog gaan om een tijdelijk oplossing, maar het college van B&W spreekt al van een langdurige tijdelijke oplossing. Precies wat de Stadspartij met het voorstel van eind november beoogde.
Door dit a-politieke optreden van de meerderheid van de gemeenteraad liepen de winkeliers naar eigen zeggen veel winkelend publiek, dus omzet, mis.
De vraag is ook welke politiek relevante onderwerpen er qua aandacht verloren zijn gegaan bij het urenlange praten, voor en achter de schermen, over deze kwestie?
Zo viel het me op dat de directeur van de Stadsverwarming, de heer Odermatt, weg is gegaan. Dit vanwege een verschil van inzicht in het te voeren beleid. Ik heb tot nu toe geen enkel partij zien of horen vragen waar dit verschil in inzicht uit bestaat. Terwijl er toch onlangs enkele tientallen miljoenen door de gemeente Purmerend voor de Stadsverwarming zijn geleend om iets van dat beleid in uitvoering te kunnen brengen.
Als ik kwaaddenkend was, dan zou ik kunnen bedenken dat de raadsleden onder geheimhouding op de hoogte zijn gebracht van het meningsverschil. Dat verklaart waarom er niets wordt gevraagd. Dat zou weinig goeds betekenen. Maar uit welingelichte Stadspartij-bronnen bereikt me geen enkel signaal in die richting. Dus zal het wel om verwaarlozing van een politiek issue gaan. Ook heb ik nog geen enkele partij stelling zien of horen nemen tegen de zwaar dreigende extra bezuinigingen in 2012. De algemene reserve moet vanwege de zoveelste financiële tegenvaller van de Stadsverwarming met 18 miljoen euro omhoog.
2012 dreigt een zwaar jaar te worden voor hardwerkende mensen in Nederland. Er zijn door de regering, met steun van de coalitiepartners, allerlei slinkse netto uitpakkende loonsverlagingen afgesproken. Zo zijn er belastingen omhoog gegaan of zijn aftrekposten doodleuk geschrapt. Verdien je meer dan 3.000 euro bruto per maand (modaal), dan ga je er netto tientjes in de maand op achteruit. Ben je daarnaast nog 58 jaar of ouder dan kan dit snel oplopen tot bijna 100 euro netto per maand. En tel daarbij ook nog eens de nog steeds belachelijke stijging van de kosten van het streekvervoer, dan zie je hoe de hedendaagse arbeider direct in zijn portemonnee wordt gepakt. Tja, waar zijn vakbonden en zich sociaal of arbeiderslievend noemende partijen in Nederland als je ze nodig hebt? Mijn buurman is gepensioneerd en heeft zo zijn eigen gruwelverhalen als het op ‘pakken’ aankomt. De gecreëerde pensioencrisis die ik voorspelde is zich jammer genoeg aan het ontplooien. Buurman verlangt hevig terug naar de tijden van de CPN en Marcus Bakker: ‘hoge lonen, lage prijzen’.
Er zijn tal van voorspellingen gemaakt voor het jaar 2012 en al sinds het begin van de mensheid worden er jaartallen vastgelegd voor het einde van de wereld. Zo zijn er voorspellingen voor 2012 gedaan door de Maya's, de Hopi-indianen, Nostradamus, de I Ching en zelfs door een webbot. Uit de meeste voorspellingen is niet op te maken of het nu gaat om een daadwerkelijk doemscenario of dat het juist gaat om een positieve gebeurtenis.
De Maya's rekenen met tijdcirkels van 26.000 jaar en waren zeer bedreven in het berekenen van de tijd. Hun kalender is scherp en meet precies. En op 21 december 2012 hebben ze berekend dat de zon en de aarde dan precies op één lijn met elkaar liggen in het hart van de Melkweg. Dat luidt het afsluiten van het oude en de start van het nieuwe of misschien zelfs wel naar het oudere in. Hoe je dit moet uitleggen weet niemand. Sommigen denken dat de polen wel eens qua magnetisme zouden kunnen omdraaien.
Misschien komt er dan ook wel een einde aan de ‘langdurig tijdelijke oplossing’ van de herintroductie van het tweerichtingsverkeer in Westerstraat en Nieuwstraat. De tijd zal het leren!
| 24 december 2011
Hoera de economische redding voor de winkeliers in ’t Stadje is nabij. Met succes bespeelden zij de media, menige Purmerendse politicus dook er meteen bovenop. Of dat iets met die media te maken heeft durf ik niet te beweren, maar er is een statistisch verband. Maar u weet er zijn leugens en er is statistiek, dit terzijde.
Mijn eigen Stadspartij ontstak tezamen met de Purmer-Trots de fakkel ten teken om het tweerichtingsverkeer in Westerstraat en Nieuwstraat voorlopig voort te zetten. Dat mislukte een maandje geleden.
In het oog sprong daarbij de opstelling van de VVD, toch van oudsher de spreekbuis van de winkeliers. Die vond het maar niets. Dat maakte de winkeliers nog opstandiger. Reken maar dat het gedonderd heeft binnen de VVD aanhang. Ik vernam daarover het een en ander uit welingelichte bronnen.
Tijd voor een herkansing ook voor de VVD. Volgens mij niet toevallig, maar uitleg daarover is politiek te uitvoerig, kwam er een nieuw initiatief van Leefbaar Purmerend.
Bijna werden ze vergeten maar op de valreep werden door Leefbaar ook Purmer-Trots en de Stadspartij toch tot een bondgenootschap uitgenodigd.
En het wonder geschiedde op de donderdag voor de Kerst. Een maand na de mislukte poging, lukte het nu wel. De VVD stemde nu wel voor. Daarmee was het raadsbesluit een feit. Met een financiële dekking voor de ombouw die tot 100.000 euro mag oplopen waarvoor de dekking nog gevonden moet worden.
GroenLinks stelde daarover kritische vragen die gewoonlijk door de VVD worden gesteld als er financieel opportunisme wordt bedreven. Ook op dit punt hoefde VVD woordvoerder Dompeling zich niet te verdedigen. Dat deed merkwaardig genoeg de D66-er Edwin Voorbij, die Karlien Crom van GroenLinks op een vader-kind toon voorhield dat het hier een voorfinanciering inhield. Toen Karlien volhield en doorvroeg, had vader Edwin zoiets van: als je dit niet snapt?
Misschien kan vader Edwin het mij ook nog eens uitleggen. Een tijdelijke maatregel om tweerichtingsverkeer mogelijk te maken kostte bijna niets. Dat bleek uit de eerste behandeling. Minimale aanpassingen blijken niet meer dan 10.000 euro te kosten. En dan is er plotseling een besluit waarbij de kosten mogen oplopen tot 100.000 euro. Op basis van voorfinanciering. Wat is dat? Lijkt dat soms op de financiële term onderuitputting? Als de regering zoiets doet gaan dan de geldpersen draaien?
Op de POF kopen heette dat toch vroeger of ben ik nu weer even teveel terug in mijn kinderjaren.
Aangemoedigd door dit op de POF voorfinancieren werd er later ook nog een voorstel van de PvdA aangenomen om de rijbewijs leges omlaag bij te stellen. Ook dat moet worden voorgefinancierd ca. 36.000 euro.
Het bleef me bij hoe komisch de TV journalist en voormalig PvdA wethouder van financiën Hans Engels dit raadsbesluit becommentarieerde.
Hij vond het allemaal maar schimmig. ‘Een ton uit een hoofdstuk (pot met geld) waar geen geld meer inzit’. Maar wat daarvoor als waarheid geld is natuurlijk ook, volgens de raadsleden, te gebruiken bij het zoeken naar gelegenheidsdekking voor het verlagen van het rijbewijs met 9 euro. Hoofdschuddend met hangende schouders en iets in zichzelf mompelend van 'ze doen maar', wel in goede kerststemming, verliet Hans de raadszaal.
En de winkeliers en hun van tweekanten bereik? Die applaudisseerden voor dit voor hen gunstige raadsbesluit. De gelederen binnen de VVD zijn weer gesloten. Gelukkig maar, dankzij Leefbaar, Purmer-Trots en de Stadspartij.
Tja dat een rijrichting zoveel economische schade kan aanrichten? Hoe moet dat dan straks weer als de kermis de belangrijkste verkeersweg van Purmerend langs ’t Stadje er weer twee weken uitgooid?
Als het op verkeersproblemen in Purmerend aankomt dan blijken keer op keer mensenhanden de oorzaak. Gerotzooi met de afstelling van verkeerslichten, rare verandering van verkeersvakken, omleggen van wegen, wijzigen rijrichting, opmerkelijke gelijktijdige onderhoudswerkzaamheden, evenementen en zo zal ik nog wel iets zijn vergeten.
Purmerend heeft geen verkeersproblemen, ze worden gemaakt concludeer ik. Niets meer doen anders dan onderhoud zou het beste zijn.
De winkeliers maken zich op voor de volgende mediaslag. Die zal worden gevoerd over de wekelijkse zondagopenstelling. Als de Purmerendse politiek dat wil dan zou dat altijd kunnen. Kijk maar naar Zaandam en Amsterdam (Centrum en Noord).
Meer dan 80% van de winkeliers zijn er tegen. Dat heeft het CDA met een eigen Jacobse/Van Es enquête (ja/nee/niet thuis) aan het licht gebracht.
Als kleine ondernemer weet ik niet anders dan dat je flexibel moet meebewegen met de markt. Als winkelier dus ook. Veel winkeliers verloren al de slag met internet-winkelen en zien niet dat dit het gevolg is van de snel gewijzigde gezinssituatie; het permanent zoeken naar een combinatie tussen redelijk comfortabel leven en het werk van twee ouders. Let op het horeca feestje op de Koemarkt komt ook nog voor verrassingen te staan, maar ik loop op de ontwikkelingen vooruit.
Deze ontwikkelingen kennen bedreigingen maar bieden ook kansen, zeker voor de winkeliers met de ware ondernemerszin.
Voorlopig heb ik als drukke ondernemer de weg naar Amsterdam-Noord als koopcentrum op zondag gevonden.
‘Meander’, zo begon hij. ‘Wie vertrouw jij nu nog als baken in onze samenleving?’ Omdat Geurt van een grapje houdt, zei ik: ‘Louis van Gaal, die maakt wel snel een einde aan dat geknoei daar bij Ajax. Cruijffie heb ik al, sinds hij als speler voor 30 zilverlingen van Ajax naar Barcelona verkaste, niet meer vertrouwd.’ Zuchtend liet Geurt weten het serieus te menen. Zijn laatste vertrouweling was Joop den Uyl. Zijn voorlaatste Winston Churchill, maar dit terzijde. Joop den Uyl bereikte weinig, maar meende wat hij deed en uitte die hartstocht en dat zag en merkte je. Alles wat daarna kwam aan sociaal-democratische leiders bleek vaak achteraf inferieur vergeleken bij Ome Joop. Hij somde een hele rij leiders na Den Uyl op, ook andere hedendaagse leiders en ik kon alleen maar 'ja' knikken. Alleen bij Angela Merkel heeft hij twijfel, maar Geurt houdt van sterke vrouwen die er niet op los kakelen. Dus hij beseft dat zijn voorlopig positieve oordeel over haar gekleurd is.
Het gaat de PvdA-fractie om het toetsen van de maatregelen van het kabinet aan de inkomens van alle Amsterdammers. Gaat het bij de stresstest van banken om hun weerbaarheid tegen financiële rampen bij de Amsterdammers gaat het om de koopkrachtplaatjes. 
Nu nog wachten op de idealistische projectontwikkelaar die alle huizen optopt die in de naaste omgeving van onze lokale politici staan. Die ben ik bereid het vriendenprijsje van 50 euro per uur in rekening te brengen. 
