Geschreven door Meander | 20 augustus 2011

Ik schrijf deze column vanaf een zonovergoten vakantieadres. Het ligt op ongeveer 500 kilometer van Purmerend. Dichtbij en toch voldoende exclusief om een minimaal aantal landgenoten in deze buurt tegen het lijf te lopen.

Even dus geen Nederlanders met al hun kleine besognes om me heen. Wel natuurlijk het nieuws uit Nederland gevolgd, al is het maar om het vermaak.
Een minister van Financiën die Hollands rekenwerk loslaat op de lening aan de Grieken en onze minister president die daar als eerste intrapt. Nu daar is in het plaatselijke etablissement  waar je hier even wat kan nuttigen wat om afgelachen. Als ik er dan nog aan toevoeg dat de doorsnee Hollander, als gevolg van decennia zogenaamde onderwijsverbeteringen, niet eens snapt waar het om gaat dan liggen ze hier slap van het lachen. Dat mijn vrouw en ik Hollanders zijn vinden ze juist leuk want onze grappen over Hollanders zijn dikwijls nog grappiger dan die van de inheemsen. Kijk en dat schept een open sfeer waarin je elkaar het achterste van je tong toevertrouwt.

Dat  de Hollanders nog een bij andere culturen vergeleken kortgeleden uit de klei getrokken volkje is, dat laat men hier ook graag merken. Het kleine budgetje voor cultuur waarmee de overheid de kunst en cultuursector van oudsher  ondersteunt vond men hier al een lachertje. Dat geldt overigens niet voor de mensen die een meer dan maximaal rendement uit dit zeer beperkte budget haalden. Maar dit terzijde.
Dat van dit beperkte budget er nu 200 miljoen wordt afgehaald (ca. 25%) vervult ons buitenland met grote zorgen. Valt Nederland terug tot het niveau van de Neanderthaler als het op schilderkunst en expressie aankomt? Die vraag krijg ik dan ook vaak voorgelegd. Als ik zeg dat er veel gemeenten zijn die daar nog een extra bezuinigingsschepje bovenop doen, ongeacht of het stadsbestuur nu rechts of links is, krijgen mijn vrouw en ik van links en rechts rondjes. Luidkeels begeleidt met de kreet : ’vertel verder’!
Dan vertel ik mijn buitenlandse toehoorders over de Finse kwestie, waardoor de Finnen ons geld voor de Griekse garanties als cadeau op hun bankrekening kregen. Dit terwijl onze minister president dacht dat het in deze giing om een afspraak over een Grieks eiland als onderpand voor de Finse lening aan Griekenland. Hoe verzin je het. De waarheid is dikwijls interessanter dan een verzinsel, dat wordt hierdoor maar weer eens bewezen.  Uit de losse pols voeg ik er dan aan toe dat Nederland uiteraard Kreta als onderpand voor onze lening heeft bedongen. De minister president van mijn vakantieland heeft uiteraard -de Acropolis- de hoofdrpijs dus.
Nu dat was wederom gieren en brullen.

Ook het bezuinigen op het openbaar vervoer snapt men hier niet. Het zou voor de grote steden gaan om  zo’n 120 miljoen begrijpt men hier verrassend scherp.  Men vreest dat het nu al voor buitenlanders  chaotische Nederlandse openbaar vervoersysteem helemaal door de hoeven gaat zakken. Dat er iets met onze gezondheidszorg aan de hand is merkt men hier in de diverse wachtkamers. Veel Nederlanders hebben de buitenlandse gezondheidszorg gevonden als het om het verhelpen van hun kwalen gaat. Leve de Europese samenwerking.

Nee in de ogen van de autochtonen hier kijkt men toch vreemd op van al die vreemde bezuinigingen. In eerst instantie wordt dan nog gedacht dat Nederlanders allemaal armoedzaaiers zijn. Maar observatie van het bestedingsbedrag van de vitale Nederlandse toerist geeft een ander beeld. Hollanders willen voor een dubbeltje op de eerste rij zitten als het om hun eerste, tweede en deels derde levensbehoefte gaat (lees Maslow). Maar als het op de eigen consumptie aankomt dan zijn alle remmen los. Dat is het beeld dat in het buitenland over ons volkje is gevormd.
Vandaar natuurlijk dat er ook zonder veel gemor zoveel miljardensteun aan de traditionele vakantielanden (Griekenland, Spanje, Italië, Portugal) wordt gegeven of wordt gegarandeerd. Stel je voor dat de gezonde Nederlander die vakantieoorden niet meer zou kunnen bezoeken? Zou er dan soms revolutie uitbreken?

Bestuurlijk stevent Nederland op een faillissement af. Dat is mijn overtuiging, als ik zo op mijn vakantieadres voor mij uit droom.  De Belgen zijn in dit opzicht al failliet en hebben ook al een zakenkabinet. 
Net als in de Gouden Eeuw zal ook ons land straks door ondernemende en stinkend rijke koopmansfamilies (de multinationals) geregeerd gaan worden. Nog even en ik zie ook de as Frankrijk (Sarkozy), Duitsland (Merkel) Nederland en België economische en bestuurlijk inlijven. De Hollandse koopmansgeest zal ons enig overgebleven belangrijkst culturele overgeble'ven product blijken te zijn. Daarin zul je dan in de praktijk en in geschiedenisboekjes voortaan ons nationale erfgoed nog kunnen herkennen.
Leve Europa!

Geschreven door Meander | 13 augustus 2011

Ik kreeg plotseling de aandrang om mijn boekenkast eens op te gaan ruimen. In de kast staan veel oude boeken die wijsheid uitstralen. Maar wat was toen wijs en nu niet meer?
Voorop in de kast staat van ‘Christen tot Anarchist’ van Domela Nieuwenhuis, maar direct daarnaast de boeken die in vier jaargetijden geschreven de biografie van Troelstra vormen. Daarnaast het boek Multatuli en Spinoza van Anton Constandse, direct gevolgd door het boek van George Orwell ‘Saluut aan Catalonië’.
Verderop wat boeken van Sebastiaan Haffner. De overheid als ondernemer van Pim Fortuyn ontbreekt evenmin. Een beetje vergeten en onderschat boek vind ik.
Het gezegde luidt niet voor niets : ‘toon mij uw boekenkast en ik zeg u wie u bent’.   

Ik stuitte er op de ‘Erflaters van onze beschaving’ van Jan en Annie Romein. Ooit eens gekregen van een communistische die-hard. Die ook een boekopruiming hield. Toen ik dit boek zag moest ik ineens aan zure regen denken. Daar hoor je tegenwoordig ook niets meer over, maar dit terzijde.
Over Spinoza schrijven zij dat deze filosoof in de 17e eeuw op Vlooienburg in Amsterdam woonde. Hij verhuisde in 1641 naar het Waterlooplein 41. Daar zou voor zijn herinnering een gevelsteen zijn.

Het was rustig deze zomer en ik besloot het er eens van te nemen. De firma waar ik mijn kunsten vertoon heeft mij als ZZP-er alle tekenbevoegdheden gegeven. De directie en het overige management kon zo met een gerust hart op vakantie gaan. Ik ben even de baas en verbaas me al lang niet meer over de tijd en ruimte die deze positie biedt.
Zo slenterde ik over de Wallen naar het Waterlooplein. Daar vond ik geen huis met een gevelsteen, maar wel de Stopera. Het Amsterdamse stadhuis staat daar waar ooit Spinoza woonde.

Sinds 2008 staat er dan ook een mooi beeld van Spinoza voor de Stopera. Op de sokkel zo las ik staat: ‘Het doel van de staat is de vrijheid’.
Deze stelling van Spinoza klinkt vriendelijk. Hij rechtvaardigt niet alleen het staatsbestuur, maar lijkt meteen de weg vrij te maken voor coffeeshops en allerlei gedogen. De Amsterdammers  kunnen zich zo dus zorgeloos misdragen met de zegen van de beroemde filosoof. De vraag die meteen bij mij op kwam is natuurlijk of Spinoza echt zo’n halve zachte was. Hij werd niet voor niets uit de Joodse gemeenschap in Amsterdam verbannen en vertrok in 1660 verbitterd uit Amsterdam.
In mijn boekenkast vond ik het antwoord.

Hij schrijft het antwoord in zijn politieke verhandeling: ‘De staat heeft het recht op een gewelddadige wijze te regeren en de burgers om het minste of geringste ter dood te brengen.’ Spinoza stelt zo ‘recht’ gelijk aan ‘macht’. Bovendien ziet hij de mens als onredelijk: ‘Men laat zich door zijn begeerte, hebzucht, ambitie en razernij meeslepen.’ Met vrijheid bedoelt hij de bevrijding van de verblindende en gevaarlijke emoties. Voor die bevrijding is een dwingende instantie nodig. Spinoza  gelooft dus in vrijheid door dwang.

Voor hem is het fundamentele doel van de staat dan ook: ‘De ongerijmdheden waartoe de begeerte leidt te vermijden en aan de mens redelijke grenzen te stellen.’ Een onderdaan is bij hem een soort slaaf – hoewel geen ‘automaat’ of ‘beest’ - die alleen dankzij de almachtige en verstandige staat zijn gevaarlijke driften kan beheersen.

Spinoza was een harde en illusieloze denker. Het is waar dat hij vanuit de redelijkheid pleitte voor een mate van democratie en vrijheid van meningsuiting. Maar in wezen is het citaat ‘Het doel van de staat is de vrijheid’ misleidend voor zijn visie. Beter had er volgens mij kunnen staan: ‘Het doel van autoriteit is de mens te beschermen tegen de anderen en zichzelf.’ Dat doet Spinoza meer recht, klinkt minder populair en verplicht tot meer.

Ik besloot het verwarrende boek van Jan en Annie Romein klaar te zetten om te verhuizen naar de boekenkraam van de Lionsclub. Als extraatje doe ik er het boek met de toepasselijk titel: ‘Het lange afscheid’ van Marcel van Dam bij.

Geschreven door Meander | 06 augustus 2011

We worden niet meer slimmer. Onze hersenen zitten vol. Dat hebben wetenschappers onlangs vastgesteld.
De mens is sinds zijn komst op aarde steeds slimmer geworden. In duizenden jaren evolutie zijn onze hersenen gegroeid. Ze maken nu twee procent uit van onze totale lichaamsmassa. De Neanderthaler was bijvoorbeeld tweemaal zo dom als de huidige mens en een stuk dommer dan diens tijdgenoot de homo sapiens. Tegen die concurrent legde de Neanderthaler dan ook het loodje.
De informatieverwerking van de mens is ondertussen tweemaal sneller geworden.
De afgelopen 200 jaar hebben grote wetenschappers Newton en Einstein nog een verdere doorbraak geleverd door een nog abstractere denkwereld te ontwikkelen. Stephen Hawking (foto) is de moderne vertegenwoordiger van deze groep denkers.

Die slimmigheid komt doordat intelligentie afhankelijk is van de hoeveelheid succesvolle verbindingen tussen neuronen. Des te beter die met elkaar verbonden zijn hoe beter het denken gaat. Maar dat doorverbinden kost energie en daar is een grens aan. Oververhitting van hersenen dreigt thans. Nadenken in een steeds abstractere wereld kost heel veel energie. De rook komt als het ware uit de oren van hoogintelligente mensen.
Bij een gemiddeld intelligent mens wordt namelijk al 20 procent van alle energie van het lichaam voor nadenken gebruikt. Dat betekent dat er minder energie overblijft voor de rest van ons lichaam. Voor abstracte complexe zaken gebruiken we ook nog eens meer energie dan voor routinematige handelingen.

Conclusie van de wetenschappers is dan ook dat we de grens van ons kunnen hebben bereikt. Het enige wat nog kan helpen is samenwerken, het als het ware koppelen van alle hersenen (de denktank) aan elkaar. En….. het ontwikkelen van machines die ons helpen bij intelligente taken. Maar de vraag daarbij is of we die machines op den duur nog wel kunnen begrijpen.

Denk bij dat laatste maar aan de doorsnee PC en Smartphone gebruiker. Zolang het apparaat de simpele handelingen van de mens uitvoert is er niets aan de hand Maar o wee als er iets niet meer werkt of hapert. Dan is een opschaling naar specifiek intelligente wezens noodzakelijk. En ook daarin is al een selectie naar intelligentie te ontdekken. Ja zelfs de grenzen die deze bijzondere wezens hebben zijn al in beeld.
De andere kant is die van de argeloze gebruiker die er maar op los Twittert. Deze ontdekt al snel dat als hij niet uitkijkt hij binnen de kortste keren in een netwerk zit met wel 1000 volgers. Probeer dat je individuele tijdlijn nog maar eens bij te benen.
Al die berichtjes bijhouden over pindakaas smeren, vijgen eten, derde gang bij het ontbijt, hepatitis A injectie halen, een boek van Fawzia Koofi, om over de problemen op de Purmerendse Scholengroep nog maar verder te zwijgen.
Die zaken zijn natuurlijk buitengewoon interessant maar verder volstrekt onbelangrijk. Bovendien gaat het ten koste van de vrije hersenruimte of het leidt tot oververhitting van de geest.

Er bestaat een eenvoudig intelligentie indelend verhaaltje in dit verband.
Mensen die nog Internet Explorer 6 gebruiken, hebben gemiddeld een lager IQ dan internetters die een andere webbrowser gebruiken.
Uit onderzoek blijkt dat deelnemers die Internet Explorer 6 gebruiken gemiddeld rond de 80 punten scoren. Ook bij mensen die een andere versie van de webbrowser van Microsoft gebruikten komt de gemiddelde score niet boven de 100 uit. Internetters die Chrome, Firefox of Safari gebruiken, blijken over het algemeen iets boven de 100 punten te scoren.
De mensen die Opera als webbrowser gebruikten hebben de hoogste  IQ score: gemiddeld rond de 130 punten. Zij worden op de voet gevolgd door gebruikers van Camino en Internet Explorer met Chrome Frame uitbreiding die een paar puntjes lager eindigden.

Een paar voorbeelden om een idee te geven van wat een IQ-score betekent:
Een IQ score van 100 betekent voor een persoon, dat de helft van de bevolking (van dezelfde leeftijd) lager scoort, en de andere helft scoort hoger dan die persoon. En als je een IQ hebt van 130? Dat betekent dat 97,5 procent van de bevolking (van jouw leeftijd) lager scoort op de test dan jij, en 2,5 scoort hoger.
De aller-intelligentste man ooit (vermoedelijk) was William James Sidis, met een IQ dat wordt geschat tussen de 250 en 300.
Dat moet een warme persoonlijkheid zijn geweest.

Schilderij: de anatomische les van dokter Deijman

Geschreven door Meander | 30 juli 2011

In een continuüm van rechts naar extreem rechts zie je tegenwoordig dat bruut wordt ingehakt op links, met name de arbeiderspartij en de sociaal democratie zijn de gebeten hond. We gaan de PvdA slopen, klonk niet zo lang geleden nog op onze Koemarkt. De naïevelingen die deze kreet slaakten denken nog dat de PvdA daarbij hulp van buiten nodig heeft, maar dit terzijde.

Alles wat je niet zint noem je als gewone rechtse politicus minachtend ‘linkse hobby's’. Dondert niet of het waar is of niet. Als je de leugen maar lang genoeg herhaalt, wordt het vanzelf een waarheid. Als extreemrechtse politicus ga je nog een stapje verder en neem je in je verkiezingsprogramma op dat op 4 mei de “slachtoffers van het (nationaal-) socialisme" worden herdacht. De komst van allochtonen in de Nederlandse samenleving wordt in die verwrongen geestestoestand ook bestempeld als de import van Islamitisch stemvee. Kortom, de suggestie wordt gewekt dat er een Islamitische overnamestrategie wordt toegepast met collaboratie van de PvdA. En dat de terugloop in onze welvaart aan de sociaaldemocratie is toe te schrijven. En wie de reacties van de reaguurders leest, ziet dat er veel volgelingen van al deze waanzin zijn.

Niet echt opvallend was het in dat klimaat dan ook dat na de aanslag in Oslo de vinger in eerste instantie werd uitgestoken naar moslimextremisten. Op radio en TV zag ik veel zogenaamde deskundigen langskomen die direct die kant op wezen. Ik zat net in gesprek met buurman die direct in woede uitbarstte en alle moslims zelf het land wel zou gaan uitschoppen. Ik maande hem tot rust en zei hem dat de waarheid wel eens anders zou kunnen zijn. Ik wantrouw nu eenmaal alles wat de zogenaamde Nederlandse deskundigen op ons loslaten en de Nederlandse media nog meer. Een gerichte aanslag op de sociaaldemocratie (wat al snel kon worden geconstateerd) komt in mijn idee eerder van geradicaliseerd rechts dan van moslimterreurzijde. Die moorden of heel gericht (in dat geval zou een rechtse partij doelwit zijn) of in het wilde weg. Buurman beschuldigde mij direct van moslimvriendje en stormde mijn huis uit. Voor mij een teken aan de wand en het voelde als een klap op mijn wang.

Ik volgde verder de deskundigen en de media van over de grens. Deze beperken zich namelijk in het algemeen meer tot feiten dan meningen geven. Zodra duidelijk werd dat de dubbele aanslag in Noorwegen niet het werk was van een moslim maar van een moslimhater, barstte in de media een fel debat los over de medeverantwoordelijkheid van extreemrechts voor dit bloedbad. Opeens zagen nu ook de extreemrechtse politici zich in dezelfde hoek gedrongen als de doorsnee politici in ‘Islamlanden’. Beiden hebben nu grote moeite hun handen schoon te blijven wassen die in de ogen van de ander besmet zijn met de haatbacteriën van terroristen.

De rechtse extremistische terrorist die de aanslag op de Noorse Arbeiderspartij pleegde, haalde zijn gedachtegoed van heinde en verre, zo schrijft Leen Vervaeke in de Volskrant. Breiviks eigen manifest leert ons veel over zijn gedachtengoed. Hij begint met een vijfhonderd pagina's lange geschiedenisles die blijk geeft van een eenzijdig, nogal paranoïde wereldbeeld. Niet erg fris, maar vergis u niet: het is bijna een kopie van het wereldbeeld van beroemde jihadbestrijders als Robert Spencer, Pamela Geller en Bat Ye'or, die duizenden aanhangers en sympathisanten hebben, onder wie ook Geert Wilders. Onvoldoende basis dus om Breivik gek te verklaren, tenzij we dat ook met Wilders doen.

Cohen wees er dan ook fijntjes op dat de Noorse aanslagpleger Breivik zich op een vergelijkbaar gedachtegoed baseert als de PVV en dat Wilders het daarom niet bij de vaststelling kon laten dat de gruweldaden in Noorwegen zijn uitgevoerd door een idioot. De bekende strafpleiter Gerard Spong volgt hem in die redenering.

Job Cohen probeert een ''politiek slaatje te slaan'' uit de aanslagen in Noorwegen, zo reageerde Geert Wilders brutaal. Hij zet daarmee de rechtse terrorist, die ook een slaatje wilde slaan, verbaal op één lijn met Cohen. Hij voegde er nog net niet aan toe dat dit slaatje slaan een linkse hobby is. Zijn achterban behoort tot het meest gefrustreerde, depressiefste en met haat ‘jegens anderen’ gevulde deel van de Nederlanders. Een verbale klap naar links en naar de islam van de grote leider gaat er in als ‘Gods woord bij een ouderling’. Tot die conclusie ben ik al een tijdje terug gekomen.

Ik constateer dat Job Cohen met zeer grote zelfbeheersing reageert op deze aanslag op de sociaaldemocratie. Geduldig als zo vaak probeert hij toch nog de PVV-ers tot nadenken te stemmen. Dat geduldig blijven zoeken naar dialoog met de tegenpartij wordt hem in eigen kring als slapjanuserij verweten. Maar Job blijft desondanks de ene na de ander wang toekeren aan Wilders c.s. Tot nu toe krijgt hij er alleen maar de ene na de andere klap op.

Na de vorige terreurdaden en dreiging, die tot de permanente beveiligingsbewaking van Geert Wilders hebben geleid, lijkt het me dat deze bewaking onverwijld moet worden gedeeld met alle toonaangevende leiders van de Nederlandse en andere arbeiderspartijen. Extreemrechtse opinieleiders hebben de rechts extremistische geest uit de fles gepraat. De moslimterroristen waren er al uit. De historie leert dat in de strijd tussen dergelijke geweldsideologieën ook gematigde mensen zoals Job Cohen het onderspit delven. Ook leert de geschiedenis dat het dan zorgzame buitenstaanders moeten zijn die met ‘gepast geweld’ de rust en orde weer herstellen. Ik ben er depressief van geworden, dat merkt u wel.

Buurman komt al weer langs en heeft zijn normale nuchtere gedachten weer op orde. Hij praat met geen woord over de kwestie, maar hij blijft welkom. Hopelijk heeft hij er in stilte wat van geleerd. Ik heb nog een wang die klappen kan opvangen.

Portret Cohen: Koos Breukel

Geschreven door Meander | 23 juli 2011

De uitbraak van de multiresistente klebsiellabacterie in het Maasstad Ziekenhuis is te vergelijken met de uitbraak van de EHEC bacterie onlangs. Opvallend is het verschil in paniek in de media en onder het volk.
Het ziekenhuis blijkt al maanden te kampen met de uitbraak van deze gevaarlijke klebsiellabacterie. Bij zeker 70 mensen is de bacterie vastgesteld; 25 besmette patiënten zijn overleden. Ruim 1800 patiënten die zijn behandeld in het ziekenhuis zijn mogelijk drager van de bacterie.
De EHEC bacterie die via komkommer, sla, tomaat en kiemgroente tot ons schijnt te zijn gekomen, maakt nog steeds slachtoffers, maar niet meer in die mate als enige weken terug, zegt men. Die bacterie-uitbraak leidde er toe dat veel verse groenten massaal werden gemeden door de burgers. De producenten van deze groenten krijgen nu zelfs slachtofferhulp van de regering. Maar dit terzijde.

De bacterie-uitbraak in het Rotterdamse ziekenhuis leidt na ca. 25 doden tot enige rimpeling in het nieuws, maar het ziekenhuis wordt niet gesloten; krijgt zelfs geen opnamestop. Patiëntenverenigingen geven wel het advies je niet meer in dat ziekenhuis te laten helpen, maar dat is het dan.
Ik kan hier met mijn verstand niet bij. Komt het misschien omdat de regering bezig was de 109 miljard euro te tellen die aan de Grieken wordt gegeven. Is het redden van de euro en de Europese samenwerking belangrijker dan de volksgezondheid? Ik weet het niet. Wel zie ik dat de gezondheidszorg in Nederland zichtbaar achteruitholt. Voorlopig is het blikje met de financiële problemen van Griekenland, Spanje Portugal, Ierland, wellicht België en Italië, weer een flink eind voor ons uitgeschopt. In het najaar, vele klebsiellabacterie slachtoffers verder, vinden we het wel weer terug, let op mijn woorden.

In een nog kleiner berichtje lees ik de conclusie van een speciale werkgroep van de Wereldgezondheidsorganisatie over mobiele telefonie. Deze speciale werkgroep concludeerde dat de straling van mobiele telefoons ‘mogelijk kankerverwekkend is voor mensen’.
De werkgroep, het internationale agentschap voor onderzoek naar kanker (IARC), vergaderde maar liefst acht dagen lang over de kwestie.
31 wetenschappers uit veertien landen kwamen tot de slotsom dat er ‘beperkte’ aanwijzingen zijn voor een verband tussen mobiel bellen en ontstaan van bepaalde hersentumoren (zogeheten gliomen) en tumoren van de gehoorzenuw (akoestische neuromen).

Langlopende onderzoeken toonden aan dat intensieve bellers een verhoogde kans hadden op een tumor aan dezelfde kant van het hoofd als waar zij hun telefoon altijd hielden. Deze personen belden overigens niet extreem, gemiddeld 2 tot 2,5 uur per maand. Naar hedendaagse maatstaven is dat belgedrag dus niet abnormaal.
Straling van mobiele telefoons is nu officieel beland in dezelfde categorie waarin eerder ook uitlaatgassen van benzineauto’s, koffie en talkpoeder voor baby’s werden opgenomen.
Maar hoe zit het nu met die zendmasten en al die WiFi installaties in ons eigen huis en werk? Dat is de vraag die me na dit alles bezig houdt.

Resistente bacteriën en mobiele telefonie dreigen na de pest en de cholera de ziekteverwekkers van de moderne mensheid te worden. Maar wat is er nog meer.
U merkt wel, naast de feiten stel ik mezelf ook als het zo uitkomt mystieke vragen.

Tijdens de tour de France zag ik de horden van wanhopigen en gelukzoekers die achter Mart Smeets in rijen het wonder van Lourdes bezochten. Later zag ik de massahysterie op de Alpe d’ Huez. Wat is de verklaring daarvoor?

De gemeente Eindhoven neemt de terreinen van PSV in onderpand en geeft de voetbalclub daarvoor een handgeld van meer dan 40 miljoen euro. Dat geld wordt meteen weer uitgegeven aan miljonair voetballers.  De waanzinnige volkse uitspattingen die door het voetbal worden veroorzaakt, worden in toom gehouden met gratis politiezorg. Overal wordt door de overheid op bezuinigd, behalve op subsidie aan het voetbalkapitalisme.
Miljarden euro’s zijn door regeringen geleend voor het rondpompen van geld via landen met schulden. Dat geld vloeit terug naar de banken die dit geld weer aan de regeringen leenden. De Crisis is beheerst wordt ons wijs gemaakt. Kijk ik naar buiten dan zie ik nog steeds crisis.
Dat de VVD in Amsterdam 1300 ambtenaren wil lozen en de hele gemeentelijke organisatie definitief de nek wil omdraaien is een teken aan de wand van de nieuwe neoliberale religie die ons land overspoelt.

Volgens mij leidt de mobiele telefoon niet alleen tot tumoren maar ook tot (inter) nationale domheid.

Geschreven door Meander | 16 juli 2011

Na de tweede wereldoorlog, met een versnelling in de jaren 70 van de vorige eeuw, zijn de feodale verhoudingen tussen gewone burgers, bazen, notabelen, bestuurders en adel in rap tempo verdwenen. Grosso modo mag je tegenwoordig iedereen met je en jij en bij zijn voornaam aanspreken ook al ken je de persoon helemaal niet.
Ondenkbaar voor de oorlog, toen de verschillen tussen volk en hogere stand zorgvuldig werden gekoesterd. Stond je vroeger bijvoorbeeld in het onder oudere intellectuelen welbekende herenboekje dan telde je mee. Doe je vandaag niet spontaan mee in deze informele omgangsvormen, dan loop je het gevaar als oud en conservatief te worden afgeschilderd.

Eén persoon maakt daarbij tot op de dag van vandaag een uitzondering en dat is onze koningin. Personen die haar mogen spreken worden van tevoren geïnstrueerd ‘u’ te zeggen, geen ‘mevrouw’ te gebruiken maar het stralende woord ‘Majesteit’. Maar Majesteit is dan ook van een bouwjaar van voor de oorlog en hecht aan adellijke gebruiken.
Willem Alexander zal daar bij zijn aantreden als koning een eind aan maken heb ik horen verluiden. Weer een traditie naar de gallemiezen, om maar weer eens een goed Amsterdams woord te gebruiken.

Vreemd keek ik er dan ook van op dat in onze open en informele cultuur een wel erg ouderwetse rel op het Amsterdamse Stadhuis is ontstaan.
‘Topambtenaar Jos Maessen voert schrikbewind’, is de kop waarmee Het Parool Jos tot de kop van Jut van de lokale media en de rest van Nederland maakt. Jos Maessen is verwikkeld in een hoogoplopend conflict met personeel op het stadhuis, dat zich door hem geïntimideerd voelt.
Die rel wordt in typische Amsterdams jaren 70 stijl van de vorige eeuw, via de krant uitgevochten. Ook toen werden er nog wel eens eigenwijze topambtenaren voor Jaruzelski’s door Het Parool uitgemaakt. Maar dat was dan uit wraak vanwege het bij de neus nemen van een journalist die een schandaaltje rook. Op het moment suprême werd hij  het bos in gestuurd in zijn zucht naar sensatie, maar dit terzijde.

Ditmaal valt Jos Maessen (foto) de eer te beurt de verkoopcijfers van de media in de zomer op te mogen krikken. Ook andere media zijn als hongerige wolven op deze affaire gesprongen en ik zag zelfs dat burgemeester Van der Laan afgelopen donderdag er door Amsterdams raadsleden op werd bevraagd. Ook ik kan er dan ook als dichtbij toeschouwer niet aan voorbijgaan.

Wat maakt Jos nu in zijn communicatie met zijn medewerkers tot de bonte hond.
Maessen roept tegen zijn medewerkers dingen als: "Dat jouw vriend kanker heeft, daar heb ik geen boodschap aan". Roept tegen zijn medewerkers: "Marokkanen en Surinamers zijn één pot nat: allemaal even lui." Zijn motto op de werkvloer: "Je moet geen tijd in de mensen steken, maar in de resultaten. Het interesseert me geen fuck hoe het de mensen vergaat."
Hij dreigde ook jacht te gaan maken op opstandige portiers en daarbij met hagel op ze te gaan schieten.

''Ik heb gezien hoe hij met zijn gezicht vlak voor iemand stond te briesen over 'klootzakken' die weg moesten,'' aldus een medewerker. Een collega: ''Er lopen mensen huilend uit vergaderingen en Jos gaat gewoon door.''  Weer een ander: ''Hij verwees eens naar nazi-Duitsland: 'Toen waren de verhoudingen wel duidelijk,' zei hij.''
Het gevolg: een cultuur van angst, groot personeelsverloop en hoog ziekteverzuim. Een van hen: ''Ik trok het niet meer, voelde me een slaaf.''

In drie jaar versleet Maessen acht secretaresses wordt er slinks aan toegevoegd. Van zo’n zinnetje smul ik omdat ik weet dat menig leidinggevende zich juist zó geliefd maakt bij secretaresses dat dit als vanzelf gaat.
Hij zorgde voor een sfeer van angst en intimidatie. Het personeel durft uitsluitend anoniem over hem te klagen. Dat vind ik nu typisch on-Amsterdams en volkomen niet meer van deze tijd. Het maakt de zaak ook in één klap ongeloofwaardig.

Maessen, directeur Dienstverlening en Facilitair Management, erkent dat hij een groep portiers heeft uitgemaakt voor 'kankergezwel'. Maessen: 'Dat is een jaar geleden gebeurd en daar heb ik toen na een minuut excuses voor aangeboden.'
Gevalletje moderne mannentaal dus onder elkaar, constateer ik.

Ergens tussen de regels door komt de ware aard van de hetze tevoorschijn. Volgens de portiers zijn ze doelwit van een symbolische bezuiniging, waarbij ze niet meer inzetbaar zijn voor veel beveiligings- en chauffeurswerk dat ze nu nog verrichten. De gemeente zou hiervoor particuliere bedrijven moeten gaan inschakelen. Een bezuinigingsoperatie van het stadsbestuur, waarbij  banen verloren gaan en portiers salaris (onregelmatigheidstoeslag) moeten inleveren.
Purmerend deed overigens deze wisseltruc in alle stilte en zonder veel gemor.

Jos Maessen doet die bestuursopdracht kennelijk met ouderwetse voorbeeldigheid. Want hij wordt zeer goed beoordeeld. Een eer die alleen Amsterdamse topambtenaren te beurt valt die precies uitvoeren wat het bestuur zegt of wil. Zelfs als het tot rampen leidt. Een beoordeling die ook nog eens leidt tot een materieel forse bonus.
Kijk en dat vind ik nu weer wel geloofwaardig!

Geschreven door Meander | 09 juli 2011

Afgelopen donderdag was de laatste raadsvergadering voor de zomervakantie. Ik ging er eens even goed voor zitten. Het begon echter meteen al met een teleurstelling. Na wat gehakketak werd ruim een kwartier pauze ingelast omdat raadsleden eerst nog stukken moesten gaan lezen. Er bleek op het laatste moment nog een bonte verzameling van wijzigingsvoorstellen te zijn ingediend. Om allerlei schorsingen gedurende de vergadering te vermijden had raadsvoorzitter Bijl het lumineuze idee gekregen alles in één keer te laten lezen. Mijn aanvankelijke enthousiasme voor deze vergadering nam door deze vertraging af.

Op een ander tv-net vond ik een aflevering van Midsomer Murders. Daar bleef ik te lang hangen. Gehaast terugschakelend kwam ik net in een bijdrage van wat later een burgerinitiatief bleek te zijn. Even dacht ik dominee Gremdaat te horen maar het bleek dominee Gerard Nieuwburg te zijn van de protestantse gemeente Purmerend. Het tekstritme, de mimiek, het tempo en de timing in de redevoeringen was meesterlijk. Kunnen veel raadsleden een voorbeeld aan nemen dacht ik nog.

Het ging om een burgerinitiatief van de initiatiefgroep STREET eye-opener. Een initiatiefgroep bestaande uit mensen uit de oecumenische gemeente Purmerend. Katholieken en protestanten trekken weer gemeenschappelijk op, merkte ik, om het doel van het initiatief, de positieve gedachten onder het volk, te prediken. Ik zag een pleidooi voor het naïef uithangen van uitermate vandaalgevoelige plasmaschermen waarop allerlei positieve gedachten in de vorm van Loesje-spreuken de steeds meer zichzelf opzwepende burgers tot rust en nadenken moet brengen. Denk daarbij bijvoorbeeld aan de leuze: ‘als je nooit van richting verandert dan kom je uit waar je nooit bent geweest’. Of  één die ik zelf graag gebruik: ‘lof heeft meer mensen bedorven dan kritiek’. Tegeltjeswijsheden dus. 

Het kostenplaatje dat er door de initiatiefgroep bij werd genoemd kwam mij al meteen als een heel positieve, te positieve zelfs, boodschap over. Maar dit terzijde. Bijna alle partijen reageerden natuurlijk politiek correct door het plan positief te beoordelen op inhoud, maar vervolgens op de gevraagde financiële bijdrage door de gemeente diep de grond in te boren. De VVD voegde daar nog aan toe dat de scheiding tussen kerk en staat ook nog meespeelt in het oordeel. Dit onder verwijzing naar de kerkelijke achtergrond van de initiatiefgroep.Jammer dat het daarbij bleef. Vragen zoals waarom is het nu juist nodig om de positieve gedachten onder het volk te prediken en wat zijn de oorzaken van de vele negatieve gedachten die onder het volk leven, kwamen niet aan de orde. Vragen die juist politici bezig zouden moeten houden.

We lezen en horen van jarenlange (wellicht eeuwenlange) seksueel misbruik door vertegenwoordigers van de katholieke kerk. Helden die je in de schoolbank kreeg aangewreven zoals Calvijn en de diep gelovige Jan Pieterszoon Coen blijken misdadige praktijken op hun geweten te hebben. De ambtswoning van de burgemeester van Amsterdam is gebouwd en bewoond door één van de Grootste Nederlandse slavenhandelaren uit de Gouden Eeuw. Een Engelse krant blijkt aan lijkenpikkerij te doen om maar goed verkoopbaar nieuws uit te venten. Alle Grieken worden afgeschilderd als inhalige schurken, gaat erin als koek bij het Telegraafvolkje. In Nederland wordt het persoonsgebonden budget afgeschaft vanwege het vele misbruik. Anderen zijn fout, wij zijn goed dat is de arrogante boodschap die we onszelf aanpraten. Banken nemen allerlei financiële risico’s waarbij enkelen zich stevig verrijken. De financiële verliezen worden op de collectieve gemeenschap afgeschoven. Positieve berichten in media verkopen niet. Rampen en schandalen wel. Net als oppervlakkigheid het steeds meer wint van inhoud.

De afloop van Midsomer Murders bleef aan mij trekken dus ik liet al het positiefs dat via de Purmerendse gemeenteraad nog aan mij kwijt had gekund voor wat het was. De KRO heeft tegenover onze commissie- en raadsvergaderingen kwaliteitsdetectives (dus geen Amerikaanse rommel) geprogrammeerd. Dus na inspecteur Barnaby op ZDF, keek ik hoe inspecteur Frost op KRO diverse moorden oploste. Goed en kwaad, allerlei negatieve en positieve boodschappen waren verpakt in een Frost-aflevering waar de negatieve kwaliteit van de Britse media aan de kaak werd gesteld. Gelukkig ook het voortdurende zelfreinigende vermogen van die media. Waarvan Frost aan het slot dankbaar gebruik maakte om ons toch positieve (wraak-) gedachten aan deze thriller te laten overhouden. Ik hoop dat ik niet één van de weinigen was in Purmerend die de ongetwijfeld zeer boeiende raadsvergadering verder liet voor wat het was. De gemeenteraad was mij betreft al vroeg die avond met reces.

Maar de positieve gedachte, inclusief uitspraak, die er toe deed had ik eerder van de week al binnen. Het G-star veldvoetbalteam van SV Koedijk heeft op de special Olympics in Athene als ‘Oranje’ voetbalteam de zilveren medaille behaald. Weer een tweede plaats voor een Oranje voetbalteam dus.
De doelman van dit team werd geïnterviewd en is nogal klein van postuur. De journalist vroeg plagerig of dat geen probleem was. Positief gestemd kwam de keeper met het antwoord: ‘ik ben dan wel klein, maar ik denk groot’. Een mooie archetypisch Nederlands antwoord, uit de goede oude tijd dus, van onverdachte zijde. Een echte opkikker.

Geschreven door Meander | 02 juli 2011

Zijn onze medemensen en dus de  politici nu ineens barbaarser geworden? Als je afgaat op alle negatieve energie die er door de dames en heren wordt opgewekt, zou je het wel denken. Maar tegelijkertijd besef ik dat culturele ‘veranderingen’ altijd zo gaan. Het nieuwe wordt altijd als barbarij begroet door de oude cultuur.

Kenmerken van het hedendaagse nieuwe is toch wel de oppervlakkigheid die je in alle geledingen van de samenleving ‘de macht’ ziet overnemen. Er aan ontkomen is welhaast ondoenlijk. Onvoorstelbaar is de hoeveelheid informatie en entertainment die mensen op zich af zien komen. Diepgang is uit de mode. Inspanning als voorwaarde om tot iets waardevols te komen, dat hoort juist helemaal bij de oude beschaving. Voor de burgers van de 19de eeuw was de inspanning die ze moesten doen om bijvoorbeeld Bach, Haydn en Beethoven te begrijpen een genoegen. Maar zo is het niet meer voor de massamens van nu. De toegenomen complexiteit van de beschaving heeft een wanverhouding doen ontstaan tussen inspanning en genoegen. Met als gevolg dat men liever op zoek gaat naar gemakkelijker ‘inspanningen’, die uiteraard wel leuk moeten zijn.

Af en toe betrap ik mezelf erop dat deze oppervlakkigheid ook voor mij besmettelijk is. Tegelijkertijd besef ik dat die besmetting toch onontkoombaar is. De oppervlakkige cultuur komt immers niet van buiten, maar uit de beschaafde oude samenleving zelf. Uit onszelf dus. De verstedelijking, de technologische ontwikkeling en de globalisering hebben er een belangrijke bijdrage aan geleverd. Onverwacht krijg je daardoor zaken onder ogen waarvan je denkt: ’wie dit schreef weet ik niet maar ik gek lees het’. De afgelopen week had ik dat weer toen ik stuitte op een scabreuze twitterdialoog tussen een lokale figuur en een Krapuul van krapuul.nl. Op de tv zag ik hoe een presentator een vertegenwoordiger van een gemeente die net was uitgeroepen tot zeer burgervriendelijk, op schandelijke wijze als een hond begon te berijden. Een rechter deed uitspraak in een als een politiek proces weggezette zaak. Met als resultaat dat we nu allemaal medemensen met een opvatting die ons niet zint, straffeloos voor fascist kunnen uitmaken.

Al deze zaken leveren een realiteit op waarmee je zeker als politicus gewoon moet leren omgaan. Doe je dat niet dan zet je jezelf buitenspel. Dat hebben VVD, PVV en toch ook wel CDA als eerste goed doorgehad. In weerwil van bijvoorbeeld hun afbraak van oude kunst en cultuur, concluderen deze partijen dat het publiek ook ontvankelijk is voor nieuwe kunst en cultuur. Kijk naar de volle zalen die de producties van Joop van den Ende trekken, de massaoptredens van de Toppers en Andre Rieu en kijk naar wat de Volendamse muziekhausse aan publiek trekt. Voetbal als massavermaak krijgt gratis politiehulp, evenementen moeten er voor gaan betalen.

Het is logisch uit electoraal oogpunt (de macht) dat nieuwe politici op deze gemakkelijke inspanning net zo oppervlakkig mee surfen. Met als laatste loot een Kamerdebat waarin geëist wordt dat  Radio 2, 35% Nederlandse muziek uitzendt. Een qua effect zinloze en krachteloze tijdsbesteding van onze Kamerleden. De kamer gaat er namelijk helemaal niet over. Maar wel een duidelijk signaal naar de oppervlakkige mens dat hun politici snappen waar behoefte aan is.

Als je naar de geschiedenis van onze sterk door Amsterdam beïnvloedde regio kijkt, dan zie je bovendien wat er steeds gebeurde. In een periode van bloei werden alle culturen gedoogd. Telkens als er een crisis optrad werd er juist repressie op andere culturen uitgeoefend. In dat opzicht ook niets nieuws onder de zon dus. Van Plato tot Ortega y Gasset tot dichterbij Jacques de Kadt en vandaag Allesandro Barrico is deze ontwikkeling door de eeuwen heen geanalyseerd en beschreven.

‘Lees eens een boek’,  zei ik laatst tegen iemand die ik hier met de term leeghoofd aanduidt. ‘Lees De Barbaren van Allesandro Barrico of een ander boek erover’. Het antwoord was ‘ik heb in mijn leven al een boek gelezen, waarom nog één?’Tja tegen zoveel adremme domheid zijn de goden niet opgewassen!