iq
De vettaks is opeens als een nieuw scrabblewoord in de media verschenen. In Denemarken is deze belasting op vet zojuist ingevoerd. Onder het mom van al het goede voor ons volk, is daar een extra inkomstenbron voor de overheid gevonden. Het argument dat de opbrengst teruggesluisd wordt naar de kosten voor maatregelen om gezonder eten te bevorderen is natuurlijk lulkoek. Keihard feitenmateriaal bewijst namelijk het tegendeel. Veel beloven, weinig geven doet nu eenmaal de gek , klootjesvolk volgens Roel van Duijn,  in vreugde leven.

Kijk maar waar de extra belastingopbrengsten op alcohol, sigaretten en brandstoffen blijven. Er vindt helemaal geen 1-op-1-koppeling plaats met maatregelen ter verbetering van gezondheid en milieu. De producten die extra worden belast, worden voor de steeds meer geplaagde Jan met de Pet duurder en duurder. Het McDonalds- of Burger King-etentje krijgt zo wat de prijs betreft straks de allure van een driesterrenrestaurant. Na de vettaks zal ook de zouttaks en suikertaks nog wel aan de beurt komen. Wat belastingen betreft zijn de autistische bedenkers ervan onverzadigbaar.

Geld moet rollen liet Marten Toonder zijn creatie Olie B. Bommel vaak zegen. Nu mij dunkt dat heden de miljarden rollen. Waar het rollende geld, de miljarden blijven? Wie het weet mag het zeggen. Geld verdwijnt namelijk niet zomaar, maar nu plotseling wel. De knoflooklanden krijgen er de schuld van, maar dat klopt niet. De miljardenhulp stroomt namelijk die landen in maar ook weer net zo hard uit.

Je hoeft alleen maar naar de vaak Russische suikeroompjes bij de dure voetbalclubs te kijken om een tipje van de sluier opgelicht te zien. Om de buitensporige salarissen en transfersommen  van de voetballertjes maar niet te noemen. Griekse overheidsobligaties worden momenteel verhandeld voor minder dan de helft van hun nominale waarde. Uiteraard hebben ook de financiële markten zelf dit door. De “waardeloze” Griekse overheidsobligaties zijn nu al zo populair, dat ruim éénderde van de obligaties, die zullen worden aangeboden in het kader van het akkoord van 21 juli, gekocht werden… na 21 juli. Met andere woorden: speculanten kopen Griekse overheidsobligaties aan voor minder dan 50% van de nominale waarde, in de hoop die vervolgens te kunnen inruilen voor nieuwe obligaties voor 79% (= – 21%) van diezelfde waarde, met bovendien Europese waarborgen. Waarborgen die met onze miljardensteun worden gegeven. De afgelopen dagen kochten nogal wat hedgefunds Grieks overheidspapier. Sommige fondsen hebben recent grof geld verdiend door te speculeren tegen de Franse banken. Ja, van je eigen land- en eurogenoten moet je het maar hebben. Deze geldhandel is zo schimmig dat er weinig journalisten zijn die hier eens ‘lekker’ a la Peter R. de Vries induiken.

Purmerend staat aan de vooravond van een begrotingsbehandeling die 1,2 miljoen aan bezuinigingen zal kosten voor maatschappelijke instellingen in kunst en cultuur, sport en al wat dies meer zij. Gelijktijdig is er, zonder dat Purmerenders daar erg in hebben, in 2010 teveel geld ingehouden aan afvalrechten. Dat bedrag komt in grote lijnen overeen met de thans voorgestelde bezuinigen. Dat geld wordt straks teruggegeven aan de burgers.  Je kunt zeggen: terecht. Maar burgers hadden helemaal niet door dat ze teveel betaald hebben. Daarom kun je ook denken dat er nog veel verborgen mogelijkheden tot lastenverzwaringen om ons openbare  leefbaarheidpeil op niveau te houden zijn.

Ook spreek ik veel stadsgenoten die bezig zijn met het plannen van nog wat vakanties, najaar-  en wintervakantie bijvoorbeeld,  en er wordt ook al stevig nagedacht over waar volgend jaar met de zomervakantie naar toe te gaan. Het gaat dus helemaal niet slecht met ons. Dat is de keerzijde van de medaille. Maar wie de kranten en de tv erover hoort, denkt dat de derde wereld-status voor Nederland zeer nabij is. Onder het genot van een advocaatje met slagroom, glaasje boerenjongens, pikketanissies en vaten bier worden deze doemberichten in groten getale bediscussieerd, gelijk aan de uitslag van de zoveelste talentenjacht.

Aan diezelfde borreltafel wordt ook over die ‘slapjanus’ van een Cohen geoordeeld. Van de krant van dommer Nederland verwacht je niet anders dan munitie voor dit soort gepraat. Maar nu door de aftredend voorzitter van  het partijbestuur van de PvdA kritiek in een naoorlogse verzetsstijl wordt geuit op Cohen, vraag ik me af wie je nog kan vertrouwen.  Met zulke vrienden heb je geen rechtse vijanden meer nodig, denk ik hardop.

Wie durft er nog in het openbaar en dus in de media voor uit te komen dat Cohen een baken van rust is in politiek Nederland? Iemand die tegen de stroom in de toon in een debat beschaafd wil houden. Onbeschoftheid niet met onbeschoftheid maar met rede of met veelbetekenend zwijgen beantwoordt. Criminelen niet met een knieschot wil afrekenen maar met recht. Wat mij betreft mag er zo snel mogelijk voor politici een IQ-taks ingevoerd worden. Job Cohen zou wat mij betreft onder het laagst mogelijk tarief moeten vallen.